65 yaş ve üstü hastalarda kırılganlık indeksi ve kırık riski arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BERKAY DEMİRİŞ

Danışman: Sema BASAT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

AMAÇ: Tüm dünyada yaşlı nüfusun hızla artmasına parelel olarak geriatrik sendromlar içinde bir fenomen olarak yer alan kırılganlık kavramı popüler hale gelmiştir. Literatürdeki az sayıda klinik çalışmalar ile osteoporoz ve kırılganlık etyolojisinde ortak faktörlerin yer aldığı gösterilmiş. Biz de çalışmamızda kırılganlık ile kırık riski arasındaki ilişkinin değerlendirilmesini hedefledik. GEREÇ ve YÖNTEM: Bu çalışmaya hastanemizin Dahiliye Kliniği'nde yatan ya da kliniğe ayaktan başvuran 65 yaş ve üstü toplam 120 hasta dahil edildi. Tüm hastalara kırılganlık düzeyinin tespiti için Kanada Sağlık ve Yaşlılık Çalışması (CHAS) Kriterleri'nin Türkçe Versiyonları uygulandı. Hastalara kırık riskinin belirlenmesi için Kırık Risk Değerlendirme Ölçeği (Fracture Risk Assessment Tool, FRAX) uygulandı. Çalışmaya alınan hastalarda ayrıca laboratuvar parametreleri olarak kalsiyum, 25-Hidroksi Vitamin D, parathormon, albumin değerleri bakıldı. İstatistiksel analizler için SPSS (IBM Statistical Package for Social Sciences) for Windows 22.0 programı kullanıldı. BULGULAR: Yetmiş sekizi kadın (%65), 42'si erkek (%35) olmak üzere toplam 120 hasta değerlendirildi. Olguların yaş ortalaması 74,533±6,70 yıl olarak saptandı. Kırılganlık ile FRAX parametreleri arasında pozitif anlamlı korelasyon değerleri tespit edildi. Kırılganlık ile major osteoporotik kırık riski ve kalça kırık riski arasında anlamlı pozitif korelasyon değeri bulundu (p<0,01, p<0,01). Kırılgan olma durumunun açıklama güçlerine bakıldığında en yüksek açıklama oranı %12,7 ile yaş grubunda, %9,1 ile kalça kırık riskinde, %6,2 ile major osteoporotik kırık riskinde ve %5,6 ile kemik yoğunluğunda saptandı. SONUC: Çalışmamızda 65 yaş ve üstü yaşlı bireylerde kırılganlık ile kırık riski arasında anlamlı ilişki saptadık. Yaş kırılganlık için önemli bir risk faktörüyken cinsiyet açısından anlamlı bir ilişki saptamadık. Osteoporoz ile kırılganlık arasındaki ilişkiyi gösteren az sayıda çalışma mevcuttur. Bu nedenle çalışmamızın literatüre örnek olacağını düşünmekteyiz. Bu konuda kesin veriler elde etmek için daha geniş hasta grubuna sahip çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Yaşlılık, kırılganlık, osteoporoz, FRAX