Elektif cerrahi geçirecek hastalarda video laringoskop ve direkt laringoskop kullanımının entübasyon başarısı, fizyolojik yanıtlar ve postoperatif komplikasyonlar açısından karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ÜMRANİYE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ITIRNUR BAYDAR

Danışman: Canan BALCI

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

ELEKTİF CERRAHİ GEÇİRECEK HASTALARDA VİDEO LARİNGOSKOP VE DİREKT LARİNGOSKOP KULLANIMININ ENTÜBASYON BAŞARISI, FİZYOLOJİK YANITLAR VE POSTOPERATİF KOMPLİKASYONLAR AÇISINDAN KARŞILAŞTIRILMASI Amaç: Bu çalışma; zor hava yolu öngörülmeyen, elektif cerrahi planlanan erişkin hastalarda video laringoskopi ile direkt laringoskopinin entübasyon parametreleri, hemodinamik yanıtlar ve postoperatif hava yolu komplikasyonları üzerindeki etkilerini karşılaştırmak amacıyla planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Prospektif, randomize kontrollü olarak yürütülen bu çalışmaya, genel anestezi altında elektif cerrahi uygulanacak ASA I–II grubunda 266 erişkin hasta dahil edilmiştir. Hastalar direkt laringoskopi (DL grubu) ve Macintosh bleydli video laringoskopi (VL grubu) olmak üzere iki gruba randomize edilmiştir. Tüm entübasyon işlemleri deneyimli anestezistler tarafından gerçekleştirilmiştir. Entübasyon süresi, başarı oranı, deneme sayısı ve stile kullanım gereksinimi kaydedilmiştir. Hemodinamik değerlendirme kapsamında kalp tepe atımı (KTA), ortalama arter basıncı (OAB) ve periferik oksijen satürasyonu (SpO₂) değerleri entübasyon öncesinde ve sonrasında ölçülmüştür. Postoperatif komplikasyonlar açısından hastalar 1. ve 24. saatlerde boğaz ağrısı, ses kısıklığı ve öksürük varlığı yönünden değerlendirilmiştir. Bulgular: Her iki grupta da entübasyon başarısı %100 olarak saptanmış; deneme sayısı açısından gruplar arasında anlamlı fark izlenmemiştir. Video laringoskopi grubunda entübasyon süresi ve stile kullanım oranı, direkt laringoskopi grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Hemodinamik değerlendirmede, video laringoskopi grubunda entübasyon sonrası KTA artışı ile OAB değişiminin direkt laringoskopi grubuna kıyasla daha sınırlı olduğu gösterilmiştir. SpO₂ değerleri açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Postoperatif komplikasyonlar değerlendirildiğinde, erken dönem öksürük insidansı video laringoskopi grubunda anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur. Boğaz ağrısı ve ses kısıklığı açısından gruplar arasında anlamlı fark izlenmemiştir. Ayrıca stile kullanımının, 24. saatteki boğaz ağrısı ve öksürük oranlarında artışla ilişkili olduğu görülmüştür. Sonuç: Zor hava yolu öngörülmeyen elektif cerrahi hastalarında Macintosh bleydli video laringoskopi ve direkt laringoskopi, teknik başarı açısından benzer sonuçlar sağlamıştır. Video laringoskopi grubunda entübasyon süresi ve stile kullanım gereksinimi daha yüksek bulunmasına rağmen; bu yöntem daha stabil post entübasyon hemodinamik yanıtlar ve daha düşük erken dönem öksürük insidansı ile ilişkili bulunmuştur. Boğaz ağrısı ve ses kısıklığı açısından yöntemler arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Bu bulgular, video laringoskopinin rutin hava yolu yönetiminde direkt laringoskopiye belirgin bir teknik üstünlük sağlamadığını; ancak fizyolojik ve postoperatif parametreler üzerindeki olumlu etkileri nedeniyle, özellikle hemodinamik stabilitenin korunmasının önemli olduğu klinik durumlarda yararlı bir alternatif oluşturabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Direkt laringoskopi, video laringoskopi, endotrakeal entübasyon, hemodinamik yanıt, postoperatif komplikasyonlar, stile kullanımı.