Retinal ven tıkanıklığı sebebiyle takip edilen hastalarımızın uzun dönem takip ve tedavi sonuçları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İBRAHİM UZAR
Danışman: Sadık Görkem ÇEVİK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışma ile retinal ven tıkanıklığı tanısıyla izlenen hastaların uzun dönem tanı ve tedavi sonrası görsel ve anatomik sonuçları ve bu sonuçları etkileyen faktörlerin incelemesi amaçlanmıştır Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak tasarlanan bu çalışma Ocak 2017 ile Aralık 2024 yılları arasında Beyoğlu Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi vasküler retina birimininde takipli hastalar dahil edildi. Hastaların demografik bilgileri, RVT tipi, sistemik hastalıklar, takiplerdeki en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (EİDGK), optik koherens tomografi ve fundus flöresein anjiografi bulguları, takiplerdeki göz içi basınç durumu, takip süreleri, argon lazer fotokoagülasyon durumu, yapılan enjeksiyon molekülleri ve sayıları ve geç dönemde ortaya çıkan komplikasyonlar açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 472 hastanın 472 gözü dahil edildi. Hastaların 244 (%51,71)'ü kadın, 228(%48,29)'i erkekti. Ortalama yaş 68,83±25,50, ortalama takip süresi 46,68±32,06 ay ve ortalama enjeksiyon sayısı 9,58±7,26 idi. En sık eşlik eden sistemik hastalık hipertansiyon idi. En çok yapılan enjeksiyon molekülü değişim öncesi tüm gruplarda bevacizumab, değişim sonrası ise Retinal ven dal tıkanıklığında ranibizumab, santral retinal ven tıkanıklığında ise aflibercept idi. Başlangıç ve sonuç en iyi düzeltilmiş görme keskinliği(logMAR) retinal ven dal tıkanıklığında sırasıyla 0,91±0,53 ve 0,55±0,47; Santral retinal ven tıkanıklığında başlangıç ve final en iyi düzeltilmiş görme keskinliği sırasıyla 1,37±0,60 ve 0,96±0,62 idi. Retinal ven tıkanıklığı alt gruplarında başlangıç santral makula kalınlığı sırasıyla 499,74±162,02 μm ve 606,82±198,88 μm idi. Sonuç santral makula kalınlığı ise sırasıyla 334,71±124,54 μm ve 371,15±202,78 μm idi. Her iki grupta da sonuç görme keskinliği ve santral makula kalınlığında değişim anlamlıydı(p<0,05). İskemik komplikasyonların gelişimi santral retinal ven tıkanıklığında daha yüksek izlendi(p<0,05). Sonuç: Retinal ven tıkanıklığı tedavisinde erken dönemde yapılan intravitreal moleküllerin anatomik ve fonksiyonel açıdan daha başarılı olduğu görülmüştür. Ayrıca santral retinal ven tıkanıklığında anatomik ve görsel prognozun daha kötü olduğu izlendi. Hastaların tekrarlı vi tedaviye ihtiyaç duyduğu unutulmamalı, özellikle erken dönemde komplikasyon yönetimi açısından sıkı takip önemlidir. Anahtar Kelimeler: Retinal ven dal tıkanıklığı, retinal ven kök tıkanıklığı, makula ödemi, Anti VEGF, görme keskinliği