Subakut ve kronik dönem ambulasyonu olan inme hastalarında düşme ve düşme korkusu ile fonksiyonel düzey, denge ve yürüme parametreleri arasındaki ilişki

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FİZİK TEDAVİ VE REHABİLİTASYON SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ESRA YELKENCİ

Danışman: Berna ÇELİK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmanın amacı, subakut ve kronik dönem ambule olabilen inmeli hastalarda düşme korkusunun fonksiyonel durum, denge, ileri ve geri yürüme parametreleri ile ilişkisini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel çalışma olarak planlanan bu araştırmada inme tanısı ile hastanemize başvuran Fonksiyonel Ambulasyon Skalası(FAS) ≥ 3 olarak değerlendirilen 50 hasta dahil edildi. Hastaların iyileşme evresi Brunnstrom Hemipleji İyileşme Evresi ile, spastisitesi Modifiye Ashworth Skalası (MAS) ile, fonksiyonel durumu Fonksiyonel Ambulasyon Skalası (FAS) ile; dengesi Berg Denge Ölçeği (BDÖ) ile, fonksiyonel mobilitesi Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT), 5 Defa Otur-Kalk Testi (5DOKT) ile, öne yürüme hızı 10 Metre Yürüme Testi (10MYT) ile geri yürüme hızı 3 Metre Geri Yürüme Testi (3MGYT) ile; günlük yaşam aktiviteleri Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi (Bİ) ile, düşme korkusu ise "Düşmekten korkuyor yada endişe duyuyor musunuz?" sorusu ve Uluslararası Düşme Etkinlik Ölçeği (UDEÖ) ile değerlendirilmiştir. Düşme korkusu ile diğer parametreler arasındaki ilişkiler saptanmıştır. Bulgular: Subakut kronik dönem inme hastalarının düşme ve düşme korkusunu UDEÖ ile sorguladığımızda %48 hastada düşme korkusu saptanmıştır. Düşme korkusu ile alt ve üst ekstremite motor seviye, fonksiyonel düzey, denge, ileri ve geri yürüme hızı arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Hastaları fonksiyonel seviyelerine göre ayırdığımızda ise FAS 4 olan hastalarda düşme korkusu ile denge, GYA, fonksiyonel durum ve geri yürüme süresi arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. FAS 5 olan hastalarda düşme korkusu ile ilişkili parametrelere bakıldığında ise düşme korkusu ile geri yürüme süresi arasında çok yüksek düzeyde, pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r=0,892; p<0,001). Sonuç: İnme hastalarında düşme korkusu düşme öyküsü olmayan hastalar da bile görülebilen yaygın bir durumdur. Kişinin ambulasyon düzeyi, dengesi, fonksiyonel mobilitesi, ileri ve geri yürüme hızı ile ilişkilidir. Fonksiyonel olarak daha iyi olan hastalarda düşme korkusu ile en ilişkili parametre geri yürüme hızı olarak saptanmış olup rehabilitasyon programları oluşturulurken geri yürümenin de değerlendirilmesi gerekmektedir. Anahtar kelimeler: inme, düşme, düşme korkusu, geri yürüme