Dejeneratif ve yüksek miyop hastalarda merkezi fovea ve subfoveal koroid kalınlıklarının cirrus HD-OKT, DRI HD-OKT angio triton SS ve angiovue HD-OKT angio cihazlarında karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: NIGAR ALIMOVA

Danışman: Zeliha YAZAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Dejeneratif ve yüksek miyop hastalarda merkezi fovea ve subfoveal koroid kalınlıklarının Cirrus HD-OKT, DRI HD-OKT Angio Triton SS ve Angiovue HD-OKT Angio cihazlarında karşılaştırılması Amaç: Dejeneratif ve yüksek miyop hastalarda alınan merkezi fovea ve subfoveal kalınlıklarının farklı cihazlarda karşılaştırılması ve bu cihazların güvenirliklerinin araştırılması. Gereç ve Yöntemler: Çalışma grubu kırma kusuru -6 D ve üzeri veya AxL 26,5 mm olan, hafif dejeneratif bulgular dışında herhangi bir ağır komplikasyonu olmayan 18 yüksek miyop kişinin 29 gözü ve ağır dejeneratif bulguları olan 24 dejeneratif miyop hastanın 36 gözünden oluşturuldu. Kontrol grubu olarak 31 emetrop kişinin 62 gözü çalışmaya alındı. Tüm hastalara sistemik ve oküler hastalıklar yönünden sorgulama, otorefraktometri, Snellen eşeli ile düzeltilmiş en iyi görme keskinliği ve göz içi basınç ölçümü, Aviso Ultrasonografi ve biometri cihazının A modunda gözün aksiyel uzunluğunun ölçümü, biomikroskopik muayene, detaylı fundus incelenmesi ve 3 farklı OKT cihazında (Cirrus HD-OKT 500 model (Carl Zeiss Meditec AG), DRI HD-OKT Angio SS Triton (Topcon Corporation, Japan) ve Angiovue HD-OKT Angio (Optovue corporation, USA)) santral fovea (SFK) ve subfoveal koroid kalınlık (SFKK) ölçümleri yapıldı. Manuel segmentasyonun ardından subfoveal koroid kalınlık ölçümleri için kaliper kullanıldı. Gruplar ve cihazlar arasında olan ilişkiyi değerlendirmek için Paired t-test ve Sınıf İçi Korelasyon katsayısı (İCCs) kullanıldı. Bulgular: Artan miyopi derecesi ve aksiyel uzunlukla SFK arasında ilişki saptanmadı, fakat yüksek miyop gruptaaksiyel uzunlukla SFKK arasında negatif korelasyon saptandı (r=-,459, p˂0,05). Grupların içinde en ince SFKK dejeneratif miyoplarda (123,97±59,26μm) en kalın ise emetrop kişilerde (291,12±52,05) saptandı. Dejeneratif grupta arka stafilomu olan ve olmayan gözlerin DEİGK benzerdir (p=0,086). Tüm gruplarda bakılan SFK'da cihazlar arasında fark saptanmadı (p>0,05). OKT-1-2-3 için Sınıf İçi Korelasyon katsayısı 0,674-0,713-0,786 olarak bulundu. SFKK 3 cihazda karşılaştırıldığında, dejeneratif miyoplarda benzer (p>0,05), emetroplarda ve yüksek miyoplarda ise farklıydı (p˂0,05) (Cirrus HD-OKT ve DRI HD-OKT cihazlarında benzer değerler alınırken, Angiovue HD-OKT cihazında emetrop ve yüksek miyop gözlerde 68,38±8,8μm ve 45,97±3,8μm farkla yüksek değerler alınmıştır, p˂0,05). OKT-1-2-3 için Sınıf İçi Korelasyon katsayısı 0,818-0,840-0,700 olarak bulunmuştur. Sonuç: OKT cihazlarında farklı refraksiyon kusurları olan hastalar için geliştirilmiş, koroid kalınlığı ölçümlerinde otomatik segmentasyon yapan ve nümerik değerler veren veri tabanlarının eklenmesi ile özellikle koroid kalınlığı saptanması için daha güvenilir sonuçlar elde edilebilir. Anahtar Kelimeler: Aksiyel uzunluk, Santral fovea kalınlığı, subfoveal koroid kalınlığı, Optik koherens tomografi.