Yeni tanı tip II diabetes mellitus hastalarında ince lif nöropatisi varlığının araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZÜLFİKAR MEMİŞ
Danışman: Sefer GÜNAYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Diyabetik nöropati, diabetes mellitus komplikasyonlarından biri olup tanısında elektrofizyolojik testlerden faydalanılır. Ancak, diabetik ince lif nöropatisinde standart elektrofizyolojik testler normaldir. Bizim bu çalışmadaki amacımız; yeni tanı almış tip 2 DM'li hasta grubunda otonom sinir sistemi testlerini kullanarak diyabetik ince lif nöropatisini araştırmaktı. Çalışmamız son 3 ay içinde yeni tanı almış tip 2 DM'li 49 hasta (24 kadın, 25 erkek) ve 25 gönüllü kontrol grubu ile gerçekleştirilmiştir. Hastaların yaş ortalamaları 49,2±8,7 idi. Her iki grubun en az bir üst ve en az bir alt ekstremitesinden periferik sinir iletileri çalışılmış ve sempatik deri yanıtı (SDY) ve R-R interval değişkenliği (RRIV) testleri uygulanmıştır. Elektrofizyolojik tanı kriterlerine göre hiçbir hastada polinöropati saptanmamıştır. Ancak hasta ve kontrol grubu sinir ileti çalışmaları karşılaştırıldığında, hasta grubunda ulnar duysal, median motor, ulnar motor, tibial motor ve peroneal motor sinirlerin amplitüd ortalamaları düşük, tibial motor distal latansı uzun bulunmuştur. Hasta grubun üst ekstremite SDY latans ortalaması kontrol grubuna göre daha uzun süreli, alt ekstremite SDY amplitüd ortalaması ise kontrol grubuna göre daha düşük saptanmıştır. Hasta grupta üst ekstremite SDY latansı ulnar motor distal latans ile pozitif yönde; üst ekstremite SDY amplitüdü ulnar motor sinir latansı ile negatif yönde korelasyon göstermektedir. İstirahat (R) ve derin inspirasyon (D) RRIV değerleri ortalamaları kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur. Hasta grupta istirahat ve derin inspirasyon RRIV ortalamaları ise yaş ile negatif yönde korelasyon göstermektedir Hasta grupta RRIV ortalaması tibial F yanıt latansı ile; D-RRIV ortalaması sural duysal amplitüd ve peroneal motor amplitüd ile negatif yönde korelasyon göstermektedir. Hasta grupta R-RRIV ve D-RRIV ortalamalarının alt ekstremite SDY amplitüd ile pozitif yönde korelasyon gösterdiği bulunmuştur. Hasta grubunun R-RRIV ve D-RRIV ortalaması değişim oranı (D-R)/R kontrol grubuna göre daha düşük olarak bulunmuştur. Bu oranın, hasta grupta median duysal hız ile pozitif yönde korelasyon gösterdiği saptanmıştır. Biz çalışmamızda, standart elektrofizyolojik inceleme ile diyabetik polinöropatinin eşlik etmediği saptanmış, yeni tanı almış tip 2 DM'li hastalarda otonomik fonksiyon testlerinde bozukluk olduğunu gösterdik. Bu bulgular, hastalığın erken döneminde standart elektrofizyolojik testlerin yeterli olmadığına işaret etmektedir.