Çocuk sağlığı ve hastalıkları asistan ve uzman hekimlerinin fenilketonüri hastalığı hakkında bilgi ve tutum düzeyleri

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLAY ÇAMLICA

Danışman: Nafiye Emel ÇAKAR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu araştırma, Türkiye'de sık görülen fenilketonüri hastalığına ilişkin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları alanında çalışan hekimlerin bilgi düzeyi, farkındalığı ve klinik yaklaşımlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, eksikliklerin tespitinin sağlanarak, hekimlere yönelik eğitsel desteklerin yönünün belirlenmesi ve böylece hastalık yönetiminde standardizasyonun arttırılmasını amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Hekimlerin hastalığa ilişkin bilgi ve tutum düzeylerine ilişkin veriler anketler yoluyla toplanmış, katılımcıların demografik verilerinde yaş (yıl), ünvan, mesleki deneyim süresi değerlendirilmiştir. Katılımcıların eğitim bilgilerinde çalıştıkları merkezlerde Çocuk Metabolizma Hastalıkları Kliniğinin varlığı ve fenilketonüri hastalığı ile ilgili eğitimlerinin varlığı ve hekimleri sorgulanmıştır. Verilerin analizinde ki-kare test, ki-kare test koşulları sağlanmadığında fischer test kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada elde edilen veriler değerlendirildiğinde özellikle 25-35 yaş grubu, pediatri asistanları ve mesleki deneyim süresi 0-5 yıl arasında olan genç hekimlerin fenilketonüri hastalığına dair bilgi ve tutum düzeylerinin daha yeterli olduğu görülmüştür. Tüm hekimlerimizde fenilketonüri hastalığının tanı ve tedavisine yönelik bilgi düzeyi genel olarak yeterli bulunmuş, ancak tanı ve ülkemizde uygulanan tedaviler konusunda bilgi eksiklikleri göze çarpmıştır. Yenidoğan tarama programına yönelik doğru tutum oranı yüksek seviyede olup gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Çocuk hekimlerinin fenilketonüri hastalığı hakkındaki temel bilgisi yeterli olsa da eğitim programlarının güncellenmesi ve kurum içi/dışı eğitimlerin sayısının artırılması ile bilgilerin yenilenmesinin faydalı olacağı sonucuna varılmıştır.