Girişim gerektiren karotis arter darlığında, koroner arter girişimlerinin zamanlaması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP ADA
Danışman: Adil POLAT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu retrospektif çalışma, eş zamanlı karotis arter cerrahisi ve koroner arter baypas greftleme (KABG) ile eş zamanlı karotis ve koroner arter hastalığı olan hastalarda karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı sonuçlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Hastalar ve yöntemler: Hasta verileri hastane kayıtlarından elde edildi.11 Mayıs 2009 ile 28 Şubat 2023 tarihleri arasında Bağcılar EAH'da karotis arter darlığı için ameliyata alınan 985 hastanın 436'sında koroner arter hastalığı mevcuttu. Bunlardan 110 hastaya kombine karotis arter cerrahisi ve KABG, 50 hastada ise koroner arter işlemi karotis cerrahiden sonra yapılmak üzere planlandı. Analiz edilen birincil sonuçlar arasında postoperatif miyokard enfarktüsü (MI), inme (SVO), erken postoperatif mortalite ve uzun dönemde inme olmadan ve MI olmadan sağkalım süreleri yer almıştır. Bulgular: Postoperatif MI insidansı eş zamanlı cerrahi grubunda (110'da 2, %1.8) karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı grubuna (50'de 18, %36.0) kıyasla anlamlı derecede düşüktü (p=0.0001). Eş zamanlı cerrahi grubundaki hastalar, karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı grubuna (2.7±2.4) kıyasla daha uzun inmesiz sağkalım süreleri (3.6±3.6) sergilemiştir (p=0.0001). Benzer şekilde, eş zamanlı cerrahi grubunda (3.6±3.5), karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı grubuna (2.1±2.6) kıyasla MI olmadan sağkalım süreleri daha uzundu (p=0.001). Bununla birlikte, eş zamanlı cerrahi grubunda, karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı grubuna (50'de 1, %2.0) kıyasla daha yüksek erken postoperatif mortalite (110'da 10, %9.1) görülmüştür ancak aradaki frark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0.175). Postoperatif inme insidansı eşzamanlı cerrahi grubunda (110'da 3, %2.7) karotis işlemi sonrasında koroner işlemin ikinci bir işlem olarak planlandığı grubuna (50'de 0, %0.0) kıyasla daha yüksekti, ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.553). Sonuç: Müdahale gerektiren koroner arter hastalığı varlığında karotis arter darlığı için ameliyat planlanırken, koroner arter hastalığına müdahalede gecikme ile miyokard enfarktüsü riski artar. Eş zamanlı karotis arter cerrahisi ve koroner arter baypas greftleme, ameliyat sonrası miyokard enfarktüsü insidansını azaltabilir ve inmesiz ve MI olmadan sağkalımı uzatabilir. Bununla birlikte, bu yaklaşım daha yüksek erken postoperatif mortalite ile ilişkilidir ve dikkatli hasta seçimi ve risk yönetimi gerektirir. Anahtar kelimeler: Karotis Arter Cerrahisi, KABG, Postoperatif MI, Postoperatif SVO, MACE