Torasik endovasküler aort onarımının sol ventrikül repolarizasyon parametreleri üzerindeki etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL MEHMET AKİF ERSOY GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET SUNA
Danışman: Ömer ÇELİK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, torasik endovasküler aort onarımı (TEVAR) sonrası gelişen aortik sertlik artışının ventriküler repolarizasyon parametreleri üzerindeki etkilerinin araştırılması ve bu parametrelerin hemodinamik bulgular ile elektrokardiyografik ve ekokardiyografik yeniden yapılanma göstergeleriyle birlikte değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: SBÜ İstanbul Mehmet Akif Ersoy Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniği'nde 01.01.2021–01.06.2025 tarihleri arasında TEVAR yapılan 92 hasta dahil edilmiştir. Dışlama kriterleri sonrası değerlendirmeye uygun olan 52 hasta analize alınmıştır. İşlem öncesi ve işlemden sonra en az üçüncü ayda olmak kaydı ile 12 derivasyonlu yüzey elektrokardiyografi kayıtları, kan basıncı ölçümleri ve ekokardiyografik veriler retrospektif olarak değerlendirildi. Primer sonlanım noktası olarak Tp-e/QTc Fridericia oranı belirlendi. Ayrıca Tp-e/QTc Bazett, Tp-e/QT, Tp-e, QT, QTc, JT, JTc ve sol ventrikül hipertrofisi voltaj kriterlerindeki değişimler incelendi. İstatistiksel analizler IBM SPSS Statistics 26.0 (IBM Corp., Armonk, NY, ABD) yazılımı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: TEVAR sonrası primer sonlanım noktası olan Tp-e/QTc Fridericia oranında anlamlı artış saptandı (0,21±0,03'ten 0,23±0,03'e; p<0,05). Benzer şekilde Tp-e/QTc Bazett (0,20±0,03'ten 0,22±0,03'e; p<0,05), Tp-e/QT (0,22±0,03'ten 0,25±0,04'e; p<0,05) ve Tp-e (85,15±12,37 ms'den 94,12±13,94 ms'ye; p<0,05) değerlerinde de anlamlı yükselme izlendi. Global repolarizasyon göstergeleri olan QTc Bazett (425,25±25,35 ms'den 436,00±24,41 ms'ye; p<0,05), QTc Fridericia (411,62±21,65 ms'den 417,37±18,21 ms'ye; p<0,05), JTc Bazett (335,17±31,36 ms'den 347,60±26,97 ms'ye; p<0,05) ve JTc Fridericia (321,54±27,19 ms'den 12 329,04±20,63 ms'ye; p<0,05) değerlerinde anlamlı artış saptandı. QT (385,50±30,26 ms'den 383,85±25,76 ms'ye; p=0,761) ve JT (295,42±32,47 ms'den 295,44±25,42 ms'ye; p=0,997) sürelerinde anlamlı değişiklik izlenmedi. İşlem sonrası sistolik kan basıncı ve ortalama arter basıncında anlamlı artış izlenirken, interventriküler septum kalınlığı ile sol ventrikül hipertrofisi voltaj kriterlerinde de anlamlı yükselme saptandı. Sonuç: Çalışmamızda Tp-e intervali ile Tp-e/QT, Tp-e/QTcF ve Tp-e/QTcB oranlarında izlenen anlamlı artış, TEVAR sonrası erken izlem döneminde ventriküler repolarizasyon özelliklerinde değişim meydana geldiğini göstermektedir. Tansiyon değerleri, interventriküler septum kalınlığı ve sol ventrikül hipertrofisini destekleyen elektrokardiyografik parametrelerdeki artış ile birlikte değerlendirildiğinde, bu bulgular TEVAR sonrası gelişen hemodinamik yük artışı ve ventriküler yeniden yapılanmanın ventriküler repolarizasyon heterojenitesinde artışa yol açabileceğini düşündürmektedir. Bu durum, ventriküler aritmi gelişimine yatkınlık ve ani kardiyak ölüm dahil olumsuz klinik sonuçlar açısından artmış elektrofizyolojik riske işaret etmektedir. Anahtar Kelimeler: torasik endovasküler aort onarımı, ventriküler repolarizasyon, Tp-e, ventriküler aritmi, sol ventrikül hipertrofisi