Hiperemezis gravidarumlu gebelerde hemogram ve biyokimya parametreleri değişimleri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERT KÜLAH
Danışman: Hakan ERENEL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Hiperemezis gravidarumlu (HG) hastalarda, şiddetli mide bulantısı ve kusma nedeniyle kilo kaybı, dehidratasyon, elektrolit ve asit-baz dengesizliği meydana gelir. Hiperemezis gravidarum patofizyolojisi tam olarak aydınlatılamamış olmakla birlikte inflamatuvar yanıtın HG gelişiminde önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir. Bu çalışmada, HG tanısı almış gebelerde inflamatuvar belirteçlerdeki değişikliklerin incelenmesi ve bu belirteçlerin hastalık şiddetiyle ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Hastanemizde 1 Ocak 2023 ve 1 Ocak 2025 tarihleri arasında hiperemezis gravidarum tanısı alan 103 hasta ve kontrol grubunu oluşturan 103 hasta olmak üzere toplam 206 hasta verisi retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Hastaların; yaş, boy, kilo, vücut kitle indeksi (BMI), paritesi, gebelik haftası, tanı haftası, kusma sayısı, komorbidite, geçirilmiş cerrahi öyküsü, kullandığı ilaçlar, kan grubu, beyaz kan hücre sayısı (WBC), hemoglobin (HGB), trombosit sayısı (PLT), nötrofil sayısı, lenfosit sayısı, MPV, PCT, NLR, PLR, RDW, CRP, prokalsitonin, üre, kreatinin, AST, ALT, LDH değerleri ve keton pozitifliği, hastanemizin dijital sistemi üzerinden dokümente edildi. Hasta ve kontrol grupları bu değişkenler açısından karşılaştırıldı. Gruplar arası karşılaştırılmalarda "Mann Whitney U-Testi" ve kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında da "Ki-Kare veya Fisher's Exact Testi" kullanıldı. Bulgular: Toplam 206 olgunun ortalama değerleri, yaş; 28.3 (18-43), boy; 160.9 cm (145-179), ağırlık; 66.9 kg (42-115) vücut kitle indeksi; 25.8 (17-51), parite; 0.87 (0-6), gebelik haftası; 12.1 (0-23) olarak belirlenmiştir. Hasta ve kontrol grubu arasında yaş, boy, ağırlık ve parite değerlerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Hasta x gruptaki BMI değerleri kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Laboratuvar verilerine göre ortalama değerler; sırasıyla toplam olgular, kontrol grubu ve hasta grubu olmak üzere, WBC; 10.3, 10.3, 10.3, HGB; 12, 11.6, 12.3 PLT; 271 000, 270 000, 271 000 MPV; 10.7, 10.6, 10.7 PCT; 0.28, 0.28, 028, NEU; 7.9, 7.2, 8.7 LYM; 2.03, 2.02, 1.7 NLR; 4.76, 3.5, 5.9, PLR; 154, 134, 173, RDW; 41, 42.5, 39.9, CRP; 7.7, 6.2, 9.3, PRC; 0.04, 0.03, 0.04, Üre; 17.5, 16.6, 18.4, Kreatinin 0.55, 0.56, 05, ALT; 25.8, 18.3, 33.3, AST; 24.3, 22.2, 26.6, LDH; 217, 218, 217 olarak belirlenmiştir. Hasta ve kontrol grubu arasında WBC, PLT, MPV, PCT, NEU, PRC, Kreatinin, AST, LDH değerlerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Hasta grubundaki HGB, LYM, NLR, PLR, RDW, CRP, Üre, ALT değerleri kontrol grubuna göre istatiksel olarak anlamlı yüksek saptanmıştır. Hasta grupta 1-9 kez kusanlar ile 10 ve üzeri kusanlar arasında yaş, boy, ağırlık, BMI, hafta ve parite değerlerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Hasta grupta 1-9 kez kusanlar ile 10 ve üzeri kusanlar arasında HGB, PLT, MPV, PCT, LYM, PLR, PRC, Üre, Kreatinin, ALT, AST, LDH değerlerinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Hasta grupta 1-9 kez kusanlar ile 10 ve üzeri kusanlar arasında WBC, NEU, NLR, RDW, CRP değerlerinde10 kez kusan grupta istatiksel olarak anlamlı yükseklik saptanmıştır. HG lu gebelerin tamamına yakınının keton +3 pozitif olması nedeniyle elimizdeki verilerle ketonüri açısından değerlendirme yapılamamıştır. Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, WBC, NEU, NLR, RDW, CRP'nin HG tanısında etkili belirteçler olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. NLR ve CRP değerlerindeki artış aynı zamanda inflamasyonun HG patogenezinde önemli bir rol oynayabileceğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Hipermezis, Hiperemezis Gravidarum, Crp, Prokalsitonin, İnflamasyon