Diyabetik retinopatili hastalarda retinopati şiddetinin koroidal belirteçler üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: UTKU DEMİR
Danışman: Hülya GÜNGEL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Daha önce intraoküler tedavi almamış diyabetik retinopatisi olan ve olmayan diyabetik hastalarda, diyabetik retinopati şiddetinin koroid kalınlığı ve koroidal vaskuler indeks üzerindeki değişimlerini ve aralarındaki kolerasyonu incelemeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda 2020 ocak – 2021 mart tarihleri arasında kliniğimize başvuran 72 diyabetik hastanın 115 gözüne ait veriler retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaşlarına, cinsiyetlerine, en iyi düzeltilmiş görme keskinliklerine, göz içi basınçlarına, refraksiyon bozukluklarına, aksiyal uzunluklarına, biyomikroskobik ön ve arka segment bulgularına dosyalarından ve sistemde kayıtlı verilerden ulaşıldı. Tüm hastaların fundus fotoğrafları sistem üzerinden değerlendirildi. Hastalar ETDRS'ye göre DM olan ama DR'si olmayan, hafif-orta NPDR, ağır NPDR, PDR ve sağlıklı kontrol grubu olmak üzere 5 gruba ayrıldı. Diyabetik hastalarda koroid kalınlığı ve koroidal vaskuler indeks değişimleri incelendi. Bulgular: Çalışmamıza 72 diyabetik hastanın 115 gözü ve 17 sağlıklı hastanın 30 gözü dahil edildi. Tüm gruplarda koroid kalınlığı en fazla subfoveal alanda ölçüldü. Ortalama subfoveal koroid kalınlığı sağlıklı, DM olan ancak DR olmayan, hafif-orta NPDR, ağır NPDR ve PDR gruplarında sırası ile 255±13.4 μm, 245±19.9 μm, 248±36.4 μm, 235±35.8 μm ve 226±35.4 μm idi. Kontrol grubuna göre PDR'li hastalarda subfoveal, temporal 500 μm, 1000 μm, 1500 μm ve nazal 500 μm, 1000 μm, 1500 μm uzaklıktaki koroid kalınlığı anlamlı olarak düşüktü (p <0.05). DM olan ancak DR olmayan ve ağır NPDR grubunda kontrol grubuna göre koroid kalınlıkları temporal 500 μm, 1000 μm ve 1500 μm uzaklıkta anlamlı olarak daha düşük bulunmuştur (p <0.05). Ortalama koroidal vaskuler indeks sağlıklı, Dm olan ancak DR olmayan, hafif-orta NPDR, ağır NPDR ve PDR grubunda sırası ile %67,4±1.0, %66,7±0.9, %66.0±1.0, %64,1± 1.1, %63,3±0,9 olarak bulundu. Diyabetik retinopatinin şiddeti arttıkça koroidal vaskuler indeks azaldı ve bu istatiksel olarak anlamlıydı (p <0.05). Sonuç: Koroidal vaskuler indeks, diyabetik retinopatinin şiddetinin artması ile anlamlı olarak azalmıştır. Koroidal vaskuler indeks; diyabetik retinopati hastalarında erken tanıda, hastalığın progresyonunu ve prognozunu saptamakta güvenilir bir belirteç olarak öne çıkmaktadır. Anahtar Kelimeler: Diyabetik Retinopati, Koroidal Vaskuler İndeks, Koroid Kalınlığı