İlk trimester biyokimyasal markerlarının gestasyonel diyabet ve glukoz intoleransını öngörmedeki değeri


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: RAZİYE KICIK ÇALIŞKAN

Danışman: Alev AYDIN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: İlk trimester maternal serum PAPP-A, serbest β-hCG düzeyleri ve NT ölçümlerinin gebelik komplikasyonlarından birisi olan gestasyonel diyabet ve glukoz intoleransı ile ilişkisini araştırmak. Gereç ve yöntem: Hastanemiz İstanbul Sağlık Bilimleri Üniversitesi Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi Perinatoloji Polikliniğine 2014 Nisan ve sonrasında ilk trimesterda başvurup İkili test yaptırmış ve sonrasında yine hastanemizde 50 Gr OGTT testi yaptırmış olan 18-45 yaş arası tekil gebeliği olan 278 gebe çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen gebeler 50 Gr OGTT ve 100 Gr OGTT sonuçlarına göre 4 gruba ayrılmışlarıdır. 50 Gr OGTT 140 mg/dl ve altı olanlar 1.grup, 50 gr (+), 100 gr (-) olanlar 2. grup, 50 Gr OGTT 180 mg/dl ve üzerinde olan veya 100 gr/75 gr OGTT sonucunda GDM tanısı alanlar 3. grup, 100 Gr OGTT sonucunda tek değer yüksek olanlar Glukoz İntoleransı (GİT) 4.grup olarak değerlendirilmişler ve bu gruplar kendi aralarında ikili test, doğum sonuçları ve demografik özellikler yönünden karşılaştırılmışlardır. Bulgular: GDM grubunda PAPP-A değerleri kontrol grubuna kıyasla anlamlı olarak düşük bulundu (p=0,015). Ancak PAPP-A MoM değerleri ile düzeltildiğinde fark izlenmedi. Çalışmaya katılan tüm gebelerin doğum haftası ile PAPP-A arasında zayıf ve negatif korelasyon saptandı. Grupların doğum şekilleri arasında fark bulunmadı. Gruplarda yenidoğan yoğun bakım ihtiyacı açısından fark gözlenmedi. PAPP-A ve PAPP-A MoM değerleri ile yenidoğan yoğun bakım arasında ilişki saptanmadı. Sonuç: Çalışmamızda GDM oranımızı %21.2 olarak saptadık ve saptanan hastalarda PAPP-A konsantrasyon değeri anlamlı olarak düşük bulunmuştur, ancak MoM değeri ile düzeltme yapıldığında anlamlı fark izlenmemiştir. Sonuçlarımız diğer yayınlarla da benzer olup literatürde PAPP-A' nın GDM öngörüsünde kullanımı ile ilgili farklı sonuçlar mevcuttur. Kesin bir yargıya varabilmek için hasta sayısının arttırılarak yeni çalışmalar yapılmasını önermekteyiz. Anahtar kelimeler: PAPP-A, β-hCG, NT, gestasyonel diyabet, glukoz intoleransı