Tapetum'un mikrocerrahi anatomisi; mesial temporal bölgeye transtemporal yaklaşımdaki yeri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, BEYİN-SİNİR VE OMURİLİK CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUYASSAR MIRKHASILOVA
Danışman: İlhan YILMAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada mesial temporal bölgeye cerrahi yaklaşımlardaki önemini açığa çıkartmak için tapetum ve bağlantılı bölgelerin anatomisinin lif diseksiyon tekniği ile ortaya konulmasıdır. Yöntem: Bu çalışmanın büyük bölümü İstanbul Üniversitesi- Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Nöroşirurji Ana Bilim Dalı, Mikro-Endonöroşirurji ve Nöroanatomi Eğitim Araştırma Laboratuarı'nda yapıldı. Ek olarak bir kadavra kafası diseksiyonu Minnesota Üniversitesi Beyin Cerrahi Bölümü Nöroanatomi Laboratuarında gerçekleştirildi. 4 adet postmortem insan beyni, Klingler yöntemine uygun olarak fikse edildi ve disseksiyona hazır hale getirildi. Disseksiyonlar cerrahi mikroskop altında Rhoton mikrocerrahi seti kullanılarak yapıldı. Disseksiyonlar lateralden mediale, medialden laterale yapılarak ak madde lifleri kat kat kaldırıldı. Çalışmanın her aşamasında ulaşılan lifler ve anatomik yapıların birbirleri ile ilişkisi profesyonel dijital fotoğraf makinası ile 3 boyutlu fotoğraflama tekniği kullanılarak fotoğraflandı. Bulgular: Optik radyasyon lifleri lateral genikulat cisimden (LGC) çıktıktan sonra, internal kapsülün sub- ve retrolentiküler kısımlarını geçerek oksipital lobun medial yüzeyinde bulunan vizüel kortekse ulaşır. Optik radyasyonun anterior demeti LGCden lateral ventrikülün temporal boynuzunun tavanına doğru yol alıp, öne doğru uzandıktan sonra, geriye dönerek temporal boynuzun çatısı ve lateral duvarında seyreden Meyer döngüsünü oluşturur. Sonunda bu lifler atrium ve oksipital boynuz aşağısından geçerek kalkarin sulkus alt kısmına ulaşır. Tapetum lifleri spleniumdan başlayıp lateral ventrikül atrium ve temporal boynuzun dorsolateralinde yer alır. Ventrikül kompartmanlarının lateral yüzlerini ve temporal boynuz tavanının bir kısmını örter ve ependim dokusunun hemen üstünde, optik radyasyon liflerinin derininde ince bir lif tabaka olarak temporal lob ucuna doğru devam eder. Çalışmamızda optik radyasyon lif demetinin ön bölümünü oluşturan Meyer döngüsü'nün en üst lifleri ile splenium kaynaklı bir kommissürel ak madde uzantısı olan tapetum liflerinin birleştiği ve devamlılık gösterdiği görülmüştür. Sonuç: Mesial temporal bölgeye cerrahi yaklaşımlarda lateral ventrikül temporal boynuzuna ulaşılırken tehdit altındaki Meyer döngüsü, çoğu zaman istemsiz olarak hasarlanmasına rağmen postoperatif dönemde çoğu hastada görme alanı defektinin görülmemesi literatürde ilk kez gösterilen bu devamlılık ile açıklanabilir. Nöroşirurji pratiğinde, tapetumun optik radyasyon ile olan yakın ilişkisi iyi bilinmeli ve dikkate alınmalıdır.