Regmatojen retina dekolmanı sonrası proliferatif vitreoretinopatili olguların vitreus sıvısında renin,anjiyotensinojen ve anjiyotensin dönüştürücü enzim düzeylerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ETLİK ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BEGÜM AYDINER
Danışman: Mehmet ÇITIRIK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Proliferatif vitreoretinopatinin (PVR) eşlik ettiği regmatojen retina dekolman (RRD) olgularında renin- anjiyotensin sisteminin (RAS) rolünü araştırmak Gereç ve Yöntem: Ankara Etlik Şehir Hastanesi Göz Hastalıkları Kliniğinde Ocak 2024 ve Şubat 2025 tarihleri arasında yürütülmüştür. Çalışmaya 25 ileri evre PVR'li RRD olgusu, 25 erken evre PVR eşlik eden RRD- PVR eşlik etmeyen RRD olgusu, 25 epiretinal membranlı (ERM) olgu kontrol grubu olarak toplam 75 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen olguların tanı anında demografik özellikleri klinik muayenede en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, göz içi basıncı, ön segment ve fundus muayene bulguları kaydedildi. PVR evrelendirilmesi retina cemiyeti terminoloji komitesinin 1991 yılı klasifikasyonuna göre yapıldı. Kontrol grubu ERM tanısında optik koherens tomografi kullanıldı. Tüm hastalardan pars plana vitrektomi operasyonu başlangıcında en az 150 μl olacak şekilde vitreus sıvısı alındı. Alınan örnekler -80 derecede analiz öncesi muhafaza edildi. Etlik Şehir Hastanesi Tıbbi Biyokimya laboratuvarlarında renin, anjiyotensinojen (AGT) ve anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) seviyeleri ELİSA kitleri kullanılarak saptandı. Bulgular: İleri evre PVR'li RRD, erken evre PVR eşlik eden-PVR eşlik etmeyen RRD ve kontrol gruplarınının ACE değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. (p=0,002) İleri evre PVR'li RRD grubunun ACE düzeyleri erken evre PVR eşlik eden-PVR eşlik etmeyen RRD ve kontrol gruplarından istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. (p=0,006, p=0,011) Renin ve AGT düzeyleri arasında gruplar arası anlamlı farklılık izlenmemiştir. (p=0,99, p=0,54) Fakik ve psödofakik hasta grubu AGT değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir. (p=0,009). Psödofakik hasta grubunda anjiyotensin düzeyleri yüksek izlenmiştir. Sonuç: İleri evre PVR'li olgularda vitreus ACE düzeylerinin yüksekliği PVR'de artan inflamasyonla RAS arasında ilişki olduğunu düşündürmektedir. Psödofakik olgularda AGT yüksekliği katarakt cerrahisi sonrası vitreusta uzun süre yüksek kalan inflamatuar biyobelirteçler arasında RAS komponentlerinin de olabileceğini düşündürmüştür.