Santral tutulum göstermeyen diyabetik maküler ödemde 577 NM eşikaltı mikropulse lazer tedavisinin 6 aylık sonuçları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÇAĞLAR BİLDİRİCİ
Danışman: Ayşe Feyza ÖNDER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu tez çalışmasının amacı, diyabetik maküler ödemde yeni bir tedavi yöntemi olan ve konvansiyonel lazer yöntemlerinin komplikasyonlarını içermeyen 577 nm eşikaltı mikropulselazer (SMPL) tedavisinin etkinliğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma için etik kurul izni Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi S.B.Ü. Klinik Araştırma Etik Kurulu Başkanlığı'ndan alındı. Çalışmaya Temmuz 2021 – Ekim 2021 tarihleri arasında Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göz hastalıkları Retina Polikliniği'ne başvuran ve parafoveal diyabetik maküla ödemi (DMÖ) tanısı konulan 15 hastanın 17 gözü dahil edildi. Hastaların başlangıçtaki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), santral maküla kalınlığı (SMK) ve en yüksek retinal kalınlıkları belirlendi. Lazer tedavisi sonrası 1., 3. ve 6. aylarda santral maküla kalınlığı, EİDGK ve en yüksek retinal kalınlık açısından tekrar değerlendirildi. Hastaların SMPL yapılan bölgeye özel maküler sert eksudaları Image J yazılımının MaxEntrophy fonksiyonu ile hesaplandı ve başlangıca göre 1., 3. ve 6. aylardaki hesaplamalar ile karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların 9'u (%60) kadın, 6'sı (%40) erkekti. Hastaları yaşları 44-76 arasında değişmekteydi, ortalama yaş 56,8±8,5 idi. Takipte EİDGK'de 1.ayda başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı artış saptanırken (p=0,015), 3. ve 6. ayda başlangıca göre EİDGK'de anlamlı bir değişiklik yoktu (Sırasıyla p=0.057, p=0.064). Takip süresince SMK'da başlangıca göre 1., 3. ve 6. ayda istatistiksel olarak anlamlı değişim saptanmadı (Sırasıyla p=0,066, p=0.534, p=0.356). En yüksek retinal kalınlıkta istatistiksel olarak anlamlı değişim saptandı (p=0,047), 3.ay ve 6.aydaki en yüksek retinal kalınlık başlangıç düzeye göre istatistiksel olarak anlamlı düşüktü (Sırasıyla p=0,028 p=0,029). Takiplerde 1. ile 3. ay arasında ve 3. ay ile 6. ay arasında en yüksek retinal kalınlık açısından anlamlı fark yoktu (Sırasıyla p=0.137, p=0.466). Maküler sert eksuda alanı ortalamalarında başlangıca göre işlem sonrası 1., 3. ve 6. ayda anlamlı bir değişiklik gözlenmemiştir (Sırasıyla p=0.267, p=0.379, p=0.218). Sonuçlar: Santral tutulumu olmayan DMÖ'de eşikaltı mikropulse lazer retinal kalınlığı azaltmada etkili bulunmuştur. Etki 3. ayda başlayıp 6. aya kadar devam etmiştir. Hiçbir gözde intravitreal anti VEGF ihtiyacı olmamıştır. Hiçbir gözde lazer ilişkili skar veya komplikasyon görülmemiştir. SMPL etkinliği ve daha az yan etki profiliyle parafoveal DMÖ'de konvansiyonel lazer (KL) tedavisine alternatif bir seçenek olabilir. Lazer parametrelerinin ve tedavi protokollerinin henüz tüm dünyada kabul görmüş bir standardının olmayışı, ilave maliyet gerektirmesi şu an için SMPL tedavisinin dezavantajları olarak görülmektedir. Bu konularda net bir tedavi protokolünün belirlenmesi için geniş seri ve uzun takip süreli prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Diyabetik Maküler Ödem, Parafoveal Ödem, Eşikaltı Mikropulse Lazer, Konvansiyonel Lazer, Anti VEGF