Koroner arter bypass greftleme operasyonu sonrası troponin I değerinin uzun dönem mortalite ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL KOŞUYOLU YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYHAN GÜNEŞ
Danışman: Taylan ADADEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Miyokardiyal hasarı değerlendirmek için biyokimyasal belirteçler, özellikle troponin, önemli bir rol oynamaktadır ve troponin seviyeleri ile kardiyak komplikasyonlar ve ölüm arasında güçlü bir ilişki gösterilmiştir. İskemik kalp hastalığı nedeniyle koroner arter bypass greftleme operasyonu geçiren hastalarda preoperatif ve postoperatif troponin seviyeleri ile uzun dönem mortalite arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Tek merkezli, kesitsel, retrospektif bir araştırma, Temmuz 2011 ile Ağustos 2013 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniği'nde izole koroner arter baypas cerrahisi operasyonu geçiren 1866 hasta üzerinde yürütüldü. Çalışmamızda, ameliyat sonrası 30 gün, 1 yıl, 3 yıl, 5 yıl ve 10 yıllık sağkalım oranları değerlendirildi. Mortalite oranları, preoperatif ve postoperatif troponin I seviyelerine göre incelendi. Postoperatif troponin I seviyeleri, sağkalım açısından karşılaştırmalı analizler için kategorilere ayrıldı. Ayrıca, cinsiyet gruplarına göre erken dönem ve uzun dönem mortalite verileri detaylı bir şekilde analiz edildi. Bulgular: Bu çalışma kapsamında toplam 1866 hasta incelendi ve bu hastaların yaş ortalaması 60.35±10.14 yıl olarak belirlendi. Çalışmada yer alan hastaların %77.8'i erkek, %22.2'si ise kadındı. Erken dönemdeki (ilk 30 gün) ölüm oranı %3.9 olarak tespit edildi ve kadın hastalarda (%6.3) ölüm oranının erkek hastalara göre (%3.2) daha yüksek olduğu gözlemlendi. Merkezimizde 1 yıllık mortalitenin %6.6, 3 yıllık mortalitenin %11.8, 5 yıllık mortalitenin %17.1 ve 10 yıllık mortalitenin ise %32.5 olduğu görüldü. Erken dönemde hayatını kaybeden hastaların troponin I düzeylerinin daha yüksek olduğu bulundu (p<0.001). Preoperatif ve postoperatif troponin I düzeyleri, uzun vadeli (10 yıl) mortalite tahmininde yetersiz kaldı (sırasıyla; p=0.613, p=0.254). 30 gün içindeki mortaliteyi öngörmek için kullanılabilecek Postoperatif troponin I düzeyi kesme değeri olarak 4.539 ng/ml saptandı. Ayrıca, erkek hastaların daha yüksek sağkalım oranına sahip olduğu bulundu. Kadın cinsiyetinin erken dönemdeki mortalite riskini artırdığı belirlendi. İlk 30 günde hayatını kaybeden hastaların yaş ortalaması ile hayatta kalan hastaların yaş ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p=0.901). Sonuç: Koroner arter baypas cerrahisi sonrası erken dönem mortalite riskinin belirlenmesinde önemli bir gösterge olarak preoperatif ve postoperatif troponin seviyeleri göz önünde bulundurulmalıdır. Bununla birlikte, uzun dönem mortalite değerlendirmesinde troponin I düzeyinin yetersiz olduğu tespit edilmiştir. Özellikle kadın hastaların, mortalite açısından daha yüksek bir risk altında olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar, gelecekteki koroner arter baypas cerrahisi operasyonlarının postoperatif döneminde hastaların mortalite riskinin daha iyi izlenmesine ve uygun planlamanın yapılmasına katkı sağlayabilir.