Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda yeme bozukluklarının araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL GAZİOSMANPAŞA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: LÜTFİYE KODAZ

Danışman: Okcan BASAT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu (DM) hastaların yeme bozuklukları (YB) açısından araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı (HF) ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Bu çalışma; tek merkezli, prospektif ve analitik bir çalışma olarak planlandı. Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne OcakHaziran 2022 tarihleri arasında başvuran, 18 yaş ve üzeri, en az 1 yıldır Tip 2 DM tanılı, bilinen yeme ve beslenme bozukluğu olmayanlardan dahil etme kriterlerini karşılayanlar ile gerçekleştirildi. Verilerin elde edilmesinde; Hasta Bilgi Formu, Münih Yeme ve Beslenme Bozuklukları Anketi (MYBBA) ve Gold Hipoglisemi Skorlaması (GHS) kullanıldı. Antropometrik ölçümleri ile açlık plazma glukozu (APG), HbA1c düzeyleri kaydedildi. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 148 kişinin yaş ortalaması 53,56±7,61 (min:28- max:65), BKİ ortalaması 31,55±5,57 (min:17,30-max:54,82) idi. MYBBA'den alınan toplam puan genel durum için 22,49±19,68 iken, şekil ve kilo ile meşgul olma için 5,12±11,50, tıkınırcasına yeme ve kusma için 17,16±10,93, uygunsuz telafi edici davranış için 0,22±0,95 idi. GHS ortalama 1,50 ±1,03 idi. Hipoglisemi yaşadığını belirten 78 kişinin %7,7'sinde HF bozulmuştu. GHS ile MYBBA skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmadı. Cinsiyet ve yaş ile MYBBA genel toplam puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptandı (p:0,007; p<0,001). BKİ (beden kitle indeksi) arttıkça MYBBA (son 3 ay için) puanı artmakta idi (p<0,001). Sonuç: Bu çalışmada; Tip 2 DM'li hastalarda hipoglisemi yaşadığını ifade edenlerin HF'de bozulma oranı %7,7 saptanmakla birlikte YB ile ilişkili bulunmadı. Kadın cinsiyet, yaş, BKİ, beslenme ve egzersiz planına dikkat etme durumu ise YB açısından risk faktörü olarak saptandı. YB açısından risk değerlendirmesi yapılması ve hipoglisemi hakkında bilgi sahibi olunması, riski yüksek saptananların ilgili merkezlere yönlendirilmesi açısından birinci basamak hekimlerine büyük sorumluluk düşmektedir. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Hipoglisemi Farkındalığı, Yeme Bozuklukları