Diyabetik hastalarda HbA1c değişkenliğinin nefropati gelişimi ve ilerlemesine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALPER COŞKUN
Danışman: Taner BAŞTÜRK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: HbA1c değişkenliğinin diyabetik nefropati gelişimi ve ilerlemesine olan etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Çalışmamız 01.01.2007-30.12.2017 tarihleri arasında, SBÜ Şişli Hamidiye Etfal SUAM İç Hastalıkları, Nefroloji ve Endokrinoloji kliniklerine başvuran, ADA kriterleri ile DM tanısı konmuş 2000 hasta retrospektif olarak değerlendirilerek 228 hasta ile yapılmıştır. Başlangıç durumuna göre, birinci grup diyabetik nefropatisi olmayan 80 hasta, ikinci grup diyabetik nefropatisi olan 148 hasta ile oluşturuldu. Hastaların 3-5 yıllık takipleri sırasında yıllık üre, kreatinin, spot veya 24 saatlik idrar albumin/protein değerleri; en az 3 ay arayla ve yılda 2-4 kez bakılan HbA1c değerleri kaydedildi. MDRD formülü ile eGFR değerleri yıllık hesaplandı. HbA1c Mean, HbA1c SD ve HbA1c CV düzeyleri en az 3 ay arayla yılda 2-4 kez hesaplandı. Diyabetik nefropati gelişimi, üriner albumin atılım ≥ 30 mg/gün veya üriner protein atılımı ≥ 150mg/gün veya GFR'nin 90 ml/dk'ın altına düşmesi olarak tanımlandı. Diyabetik nefropati ilerlemesi ise GFR düşüşüne göre evrede artma veya bazal GFR'ye göre %25 azalma olarak tanımlandı. Bulgular: İlk grupta takipte 47 hastada diyabetik nefropati gelişmiştir. Bu hastaların 33'ünde albuminüri (proteinüri) gelişimi ile diyabetik nefropati ortaya çıkmıştır. Hastaların 14'ünde ise albuminüri (proteinüri) olmadan GFR düşüşü (101.3 ± 10.2'den 84.7 ± 4.5ml/dk'ya) ile diyabetik nefropati gelişmiştir. İkinci grupta takip sırasında 44 hastada diyabetik nefropati ilerlemesi olmuştur. Bu hastaların başlangıçta 98'inde albuminüri (proteinüri) olduğu gösterilmiştir. 27'sinde albuminüri (proteinüri) takip sürecinde hiç gelişmezken; 23'ünde takip sırasında geliştiği saptanmıştır. Birinci grupta nefropati gelişen hastaların hipertansiyon oranı, albüminüri, HbA1cSD, HbA1cMean, HbA1c CV düzeyleri nefropati gelişmeyen hastalara gore anlamlı yüksekti. (p=0,001 p=0,022 p=0,019 p=0,034). İkinci grupta nefropati ilerlemesi olan hastaların erkek cinsiyet, sigara içme oranı, sigara paket/yıl ortalamaları, proteinüri, albüminüri düzeyleri nefropati ilerlemesi olmayan hastalara göre anlamlı yüksekti. (p=0,009 p=0,012 p=0,010 p=0,001 p=0,006) Sonuç: Çalışmamızda HbA1c değişkenliğinin diyabetik nefropati gelişiminde etkili olduğu, diyabetik nefropatinin ilerlemesi üzerine etkisi olmadığı saptanmıştır. ANAHTAR KELİMELER: HbA1c, diyabetik nefropati, HbA1c değişkenliği, albuminüri, proteinüri, eGFR