Yeni tanı hipertansiyon hastalarında oksidatif stres ve ateroskleroz üzerine etki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİYE ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RUKİYE ÇELİK
Danışman: Ahmet Engin ATAY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Hipertansiyon (HT) tüm dünyada gerek stroke gerekse kronik böbrek yetmezliğinin en sık sebeblerinden biridir. Nörovasküler ve renal hasar dışında retinopati ve kardiyovasküler problemlere neden olarak end-organ hasarına yol açabilmektedir. Bu çalışmada farklı evrelerdeki hipertansif bireylerde subklinik inflamasyon parametrelerinden IL-1β, IL-2 ve TNF-α düzeyleri ile retinopati, mikroalbuminüri ve karotis arter intima kalınlığı (KİK) ve brakial arter intima kalınlığı (BİK) gibi end-organ hasarı belirteçlerinin ilişkisini incelemeyi amaçladık. Gereç ve yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Polikliniği'ne başvuran toplam 71 Esansiyel HT tanılı yeni hasta JNC-8' e göre PreHT, Evre 1HT, Evre 2HT, olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Hastaların hemogram, biyokimya parametreleri, IL-1β, IL-2, TNF-α, Sağ KİK, sol KİK, sağ BİK, sol BİK, göz dibi, spot idrarda mikroalbumin başlangıç ve 3. ayda elde edilen sonuçlar ile karşılaştırıldı. Bulgular: Evre 2 grubunun 3.ay spot mikroalbuminüri ortalamaları başlangıç spot mikroalbuminüri ortalamalarından istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p=0,039). Her 3 grubun da 3.ay sağ BİK ve sol BİK ortalamaları başlangıç ortalamalarına göre azalmakla birlikte prehipertansif grup ve evre 2 hipertansiflilerde istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük görülmüştür (sırasıyla p=0,016,p=0,014, p=0.007 p=0,042). Evre 2 grubunda IL-1β ile trombosit arasında anlamlı korelasyon izlendi (p:0,022). Sonuç: TNF-α, IL-1β ve IL-2 ile end-organ hasarı parametreleri arasında ilişki bulunamasa da başlangıca göre 3 ayda, evre 2 grubunda BİK'de azalma olması, mikroalbuminüride gerileme ve IL-1β düzeyindeki düşüş, HT evresi arttıkça subklinik inflamasyon şiddetinin, aterosklerozun, uç organ hasarının arttığını ve tedavi-yaşam tarzı değişikliğine bağlı olarak inflamasyonun daha şiddetli olduğu grupta daha anlamlı düşüş olduğunu göstermektedir. Ancak geniş ölçekli ve daha uzun takip süreli çalışmalarla daha anlamlı bir sonuca varacağımızı düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler:Hipertansiyon, IL-1β, IL-2, TNF-α