Çene yüz defekt protezlerinde kullanılan farklı implant ve altyapı tasarımlarında oluşan stres dağılımının üç boyutlu sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, PROTETİK DİŞ TEDAVİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AHMET KULA

Danışman: Arzu ATAY

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Kombine defektlere farklı implant ve altyapı tasarımları kullanılarak uygulanan çene yüz protezlerinin, implant ve implant çevresi kemik dokusunda oluşturacağı stresleri, sonlu elemanlar stres analizi yöntemi ile incelemektir. Gereç ve Yöntem: Deneysel olarak oluşturulan kombine defekt alanı üç boyutlu olarak modellendi. Defekt sınırlarına uygun olarak; zigomatik kemiğe 40 mm uzunlukta 4.1 mm çapında 2 adet zigomatik implant, nazal kemik bölgesine 3.5 mm uzunluğunda 3.3 mm çapında 2 adet ekstraoral implant ve maksiller kemiğe 13 mm uzunlukta 4.5 mm çapında 2 adet dental implant planlandı. Altyapı materyali olarak; titanyum, PEEK, PEKK ve Zantex olmak üzere 4 farklı grup hazırlandı. Protetik altyapı tutucu sistemi olarak dolder bar modellendi. 150 N'luk takma çıkarma ve çiğneme kuvveti etkisiyle farklı altyapı materyallerinin meydana getirdiği stresler, ALTAIR Optistruct (ALTAIR, Troy, MI, USA) programında değerlendirildi. Bulgular: Çene yüz protezlerinde, farklı tipte implantların ve farklı altyapı tasarımlarının uygulanmasının farklı stres değerleri oluşturduğu görüldü. Altyapı materyalleri içerisinde titanyum altyapının, implantlar üzerinde daha düşük Von Mises stres değerleri gösterdiği belirlendi. Von Mises stres değerleri büyükten küçüğe; PEEK, PEKK, Zantex, titanyum şeklinde sıralandı. Altyapı materyalinin elastiklik modülü arttıkça, kemiğe ve implanta iletilen streslerin azaldığı tespit edildi. Sonuç: En düşük stres değerleri titanyum altyapıda, en yüksek değerler PEEK altyapıda gözlendi. Çene yüz protezlerinde PEEK altyapı tercih edilmesinin protetik rehabilitasyonun uzun dönem başarısı açısından riskli olabileceği, Zantex altyapıların ise titanyum altyapıya yakın stres değerleri oluşturduğu için kullanılabileceği değerlendirildi.