Tip 1 diyabetes mellituslu çocuklarda diyabetik nefropatiyi öngörmede tümör nekroz faktör reseptör 1 ve 2 biyobelirteçlerinin yeri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DERYA SAĞCAN DURMUŞ
Danışman: Seçil ARSLANSOYU ÇAMLAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tip 1 Diyabetes Mellitus (T1DM)'un mortaliteyi ve morbiditeyi etkileyen en önemli uzun dönem komplikasyonlarından biri, son dönem böbrek hastalığına neden olabilen nefropatidir. Hipertansiyon, diyabetik nefropati (DN) için risk faktörüdür ve Yaşam İçi Kan Basıncı İzlemi (YİKBİ) ile değerlendirilmelidir. Mikroalbuminüri DN'nin geç bir göstergesidir. Bu nedenle böbrek hasarını daha erken evrede saptayabilecek biyobelirteçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada T1DM tanısıyla izlenen çocuklarda serum Tümör Nekroz Faktör Reseptör (TNFR) 1 ve TNFR2 düzeylerinin DN'nin erken tanısındaki değerinin araştırılması ve YİKBİ verilerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Hastalar ve Method: Çalışmaya 10-18 yaş arasında, iki yıldan daha fazla süredir T1DM tanısıyla takip edilen 72 çocuk dahil edildi. 54 T1DM'li çocuğun YİKBİ verileri 26 sağlıklı kontrol grubuyla karşılaştırıldı. 46 T1DM'li çocuk ile 35 sağlıklı çocuğun serum TNFR1 ve TNFR2 düzeyleri çalışıldı. T1DM'li çocuklar mikroalbuminüri ve glisemik kontrol durumuna göre gruplandırılarak karşılaştırıldı. Bulgular: T1DM'li çocuklar ile kontrol grubu cinsiyet, yaş, ağırlık standart deviasyon skoru (SDS), boy SDS, vücut kitle indeksi SDS açısından benzerdi. Olgu grubunun tahmini glomerüler filtrasyon hızı (GFH) ortalaması (142,07 ±27,55 (mL/dk/1,73 m²), kontrol grubuna (130,40 ± 18,61 (mL/dk/1,73 m²) göre anlamlı yüksekti (p:0,023). Olgu ve kontrol grubu serum TNFR1 ve TNFR2 düzeyleri açısından anlamlı fark yoktu (p:0,968, p:0,113). Diyabet yaşı beş yıldan az olan hastalarda serum TNFR1 ve TNFR2 düzeyleri anlamlı yüksekti (p:0,012, p:0,030). Olgu grubunun ofis sistolik kan basıncı (SKB) SDS, diyastolik kan basıncı (DKB) SDS ortalamaları kontrol grubuna göre daha yüksekti (p<0,001, p<0,001). T1DM'li çocukların 24 saatlik, gündüz, gece SKB SDS ortalamaları, sağlıklı çocuklara göre yüksekti. T1DM'li çocukların 24 saatlik DKB SDS ortalaması, gece ortalama arter kan basıncı (OAKB) SDS ortalaması sağlıklı çocuklara göre daha yüksekti (sırasıyla p:0,011, p:0,031, p:0,016). T1DM'li çocukların gece diyastolik yük ve diyastolik ters dip ortalamaları, sağlıklı çocuklara göre daha yüksekti (p:0,019, p:0,024). Mikroalbuminürisi olan hastaların gece diyastolik yük ortalaması mikroalbuminürisi olmayanlara göre yüksekti (p:0,046). Sonuç: T1DM'li çocuklarda serum TNFR1 ve TNFR2 düzeyleri kontrol grubu ile benzer bulunmuştur. Ancak T1DM'li olguların tahmini GFH ortalamasının kontrol grubuna göre fazla olması ve diyabetin ilk beş yılındaki olgularda serum TNFR düzeylerinin anlamlı yüksek bulunması inflamatuar belirteçlerin DN'nin çok erken evrelerinde anlamlı bir belirteç olabileceğini, T1DM'li çocuklarda ofis KB ve YİKBİ parametrelerinde kontrol grubuna göre farklılık olması bu olguların değerlendirilmesinde ve izleminde YİKBİ'nin önemli olabileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Tip 1 Diyabetes Mellitus, diyabetik nefropati, mikroalbuminüri, TNFR1, TNFR2, YİKBİ