Tek taraflı pitozis ile başvuran oküler miyastenia gravisli hastalarda taraf ve kas seçimi: İki yanlı orbikülaris oküli ve frontalis kaslarının konsantrik tek lif EMG ile karşılaştırılması

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BEKİR BURAK KILBOZ

Danışman: Onur AKAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada, tek taraflı pitozisi olan oküler miyastenia gravis (MG) hastalarında, istemli kası aktivasyonu ile yapılan tek lif elektromiyografi (TLEMG) incelemesinde kas seçiminin ve pitozis tarafında inceleme yapılmasının tanısal katkıları araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, tek taraflı pitozisi bulunan ve tanı sürecinin sonunda AchR antikor testi pozitif saptanan 28 oküler MG hastası dahil edilmiştir. Tüm hastalarda iki yanlı frontalis ve orbikülaris oküli (OOC) kaslarından, istemli kası aktivasyonu ile TLEMG incelemesi yapılmıştır. Kaslardan kaydedilen jitter değerleri referans değerlerle karşılaştırılmış; incelemenin pitozis tarafında yapılması, kas seçimi, AchR antikor düzeyi ve çift kayıt sırasının son çeyrekte bulunması durumunun jitter üzerine etkileri karışık etkiler modelleri ile analiz edilmiştir. Bulgular: Pitozis tarafındaki frontalis kasından yapılan TLEMG incelemesi, tek kasla %93 tanı duyarlılığı sağlamış; bu kasta tanıya ulaşılamayan olgularda pitozis tarafındaki OOC kasının eklenmesi ile tanısal başarı %100'e ulaşmıştır. Frontalis kası, OOC kasına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla bireysel jitter anormalliği göstermiştir. İncelemenin pitozis tarafında yapılması, jitter değerlerinde anlamlı bir artış ile ilişkili bulunmuştur. Yüksek AchR antikor düzeyi (>2-5 nmol/L) jitter değerlerinde ve bireysel jitter anormalliklerinde artışla ilişkilendirilmiş, ayrıca işlemin sürdürülemeyerek kısa tamamlanması üzerine etkisi görülmüştür. Kayıt sırasının son çeyreğinde, bireysel jitter anormalliklerinin görülme olasılığında muhtemel bir artış eğilimi tespit edilmiştir. Sonuç: Tek taraflı pitozisi olan oküler MG hastalarında TLEMG incelemelerinde öncelikle pitozis tarafındaki frontalis kasının değerlendirilmesi, patoloji saptanmaması durumunda ise pitozis tarafındaki OOC kasının incelenmesi önerilebilir. Bu doğrultuda, kas ve taraf seçiminin doğru yapılması, tanı sürecinin hızlanmasına ve hasta konforunun artmasına katkı sağlayabilir.