Diabetes mellitus ve fournier gangreni ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEMİH SAĞIR
Danışman: Mine ADAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Fournier gangreni; skrotum, perine ve perianal bölgelerini tutan bazen karına, göğüse yayılabilen polimikrobiyal enfeksiyona bağlı gelişen yüksek mortaliteye sahip nekrotizan fasiitidir. Hastalığın oluşmasına zemin hazırlayan, yayılmasını kolaylaştıran, mortalite üzerinde etkili olan risk faktörleri vardır. Diabetes mellitus bu risk faktörlerinin başında gelir. Çalışmamızın amacı diabetes mellitusun Fournier gangreni mortalitesi, hastane yatış süresi ve laboratuvar değerleri üzerine etkisi olup olmadığını incelemektir. Bu çalışmamızda ayrıca diyabeti olan Fournier gangreni vakalarında SGLT-2 kullanım durumu incelenmiştir. Gereç ve yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi'nde yatış öyküsü bulunan hasta dosyaları kullanıldı. Ocak 2014 – temmuz 2021 yılları arasında nekrotizan fasiit ve gangren tanılı 250 hastanın epikrizleri okundu. Epikrizlerden Fournier gangreni olan 50 hasta tespit edildi. Tespit edilen hastaların demografik analizleri, fizik muayene ve laboratuvar bulguları, kullandıkları ilaçlar retrospektif olarak incelendi. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel metotların (ortalama, standart sapma, median, interquartil range) yanı sıra Shapiro – Wilk normallik testi ile değişkenlerin dağılımına bakıldı, normal dağılım gösteren değişkenlerin ikili grupların karşılaştırmasında bağımsız t testi , normal dağılım göstermeyen değişkenlerin ikili grupların karşılaştırmasında Mann Whitney U testi , nitel verilerin karşılaştırmalarında ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Çalışmada Fournier gangreni tanısıyla hastaneye yatırılarak tedavi edilen 50 hastanın 28'inde (%56) diabetes mellitus saptandı. Bu olguların 13'ü erkek 15'i kadın ve yaş ortalaması 56,39±13,44 yıldı. Diabetes mellitusu olan hastaların %67'sinde hipertansiyon, %35'inde kardiyovasküler hastalık, %7'sinde kronik böbrek yetmezliği ve %7'sinde malignite mevcuttu. Laboratuvar değerlerine bakıldığında lökosit (p=0,557), hemoglobin (p=0,367), kreatinin (p=0,277), potasyum (p=0,247, ALT (p=0,710), CRP (p=0,257) ve HCO3 (p=0,364) düzeyleri açısından diyabeti olan ve olmayan grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Diyabeti olan grubun sodyum ortalaması diyabeti olmayan gruptan istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (p=0,001). Diyabeti olan ve olmayan grupların taburcu ve ölüm dağılımları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0,371). Diyabeti olan grubun yatış süresi diyabeti olmayan gruptan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulundu (p=0,017). Diyabeti olan ve olmayan grupların Fourier Gangreni Şiddet İndeksi ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (0,480). Sonuç: Fournier gangreni hastalığı risk faktörleri arasında diabates mellitus önemli bir yer tutmaktadır ve bizim çalışmamızda hastaların yarısından fazlasında tespit edildi. Diyabetin Fournier gangreni hastalarının hastane yatış süresini uzattığı ancak mortalite üzerine etkisi bulunmadığı saptandı. Diyabet tedavisinde kullanılan SGLT-2 inhibitörleri Fournier gangreni ilişkisi çekimserdir. Bu tedaviyle Fournier gangreni ilişkisi yeterli bulunmadı. Anahtar kelimeler: Diabetes mellitus, Fournier gangreni, Sodium Glucose Co-transporter (SGLT)2 inhibitörleri