ST elevasyonu olmayan akut koroner sendrom kliniğiyle yatırılan 75 yaş üstü hastalarda girişimsel tedavinin klinik sonlanımlarla ilişkisi ve koroner revaskülarizasyon öyküsünün tedavi stratejisinin belirlenmesindeki etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL DR. SİYAMİ ERSEK GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SERCAN DEVECİ
Danışman: Mehmet Baran KARATAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET Amaç: Bu çalışmada, 75 yaş ve üzeri non-ST elevasyonlu akut koroner sendrom (NSTE-AKS) hastalarında uygulanan invaziv ve konservatif tedavi stratejilerinin uzun dönem klinik sonuçlar üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Ayrıca, revaskülarizasyon öyküsü ve eşlik eden komorbiditelerin tedavi stratejilerinin etkinliği üzerindeki potansiyel etkileşimi değerlendirilmiştir. Yöntem: Retrospektif olarak 896 hastayı içeren bu çalışmada, hastalar uygulanan tedavi stratejisine göre invaziv (n=370) ve konservatif (n=526) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Primer sonlanım noktası tüm nedenlere bağlı mortaliteydi. Sekonder sonlanım ise serebrovasküler olay, ölüm dışı miyokard enfarktüsü ve kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatışın oluşturduğu kompozit bir sonlanım olarak tanımlandı. Çok değişkenli Cox regresyon analizleri ile tedavi stratejilerinin sonlanımlar üzerindeki etkisi değerlendirildi. Ayrıca hastalar, yaş, Charlson Komorbidite İndeksi (CKİ) ve revaskülarizasyon öyküsüne göre alt gruplara ayrılarak analiz edildi. Bulgular: İnvaziv tedavi, tüm nedenlere bağlı mortaliteyi anlamlı şekilde azaltmıştır (HR: 0.64; p<0.001). Bu fayda, hem 75–83 yaş (HR: 0.39) hem de 84–96 yaş grubunda (HR: 0.57) korunmuştur. Komorbidite yükü düşük (CKİ ≤4) ve revaskülarizasyon öyküsü olmayan hastalarda invaziv stratejinin etkisi daha belirgin olup, bu alt gruplarda anlamlı etkileşim izlenmiştir (p<0.05). Sekonder sonlanım açısından invaziv yaklaşım tek değişkenli analizde fayda göstermiş olsa da, çok değişkenli modelde bu fark istatistiksel anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır (p=0.93). Sonuç: İleri yaş NSTE-AKS hastalarında invaziv strateji, uzun dönem mortalite ve majör kardiyovasküler olaylar açısından anlamlı fayda sağlamaktadır. Hastaların tedavi kararlarında yaşın yanı sıra koroner girişim öyküsü ve komorbidite yükü gibi faktörler de göz önünde bulundurulmalıdır. Anahtar sözcükler: yaşlı, invaziv strateji, komorbiditeler, NSTEAKS