Tip 1 Diyabetes mellitus tanısı alan, kan şekeri regülasyonu sırasında geçici görme bulanıklığı şikayeti gözlenen ve gözlenmeyen hastalar arasındaki klinik ve laboratuvar farklılıkların araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAŞAKŞEHİR ÇAM VE SAKURA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HİLAL ÖZTÜRK
Danışman: Hasan ÖNAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Literatürde bazı çalışmalarda insülin tedavisi sonrasında görme bulanıklığı geliştiği bildirilmiştir. Hastalar takip edildiğinde bu görme bulanıklığı şikayetinin geçici olduğu 3-4 hafta süre içerisinde görmenin normale döndüğü gözlenmiştir. Çalışmamızdaki amaç bu görme bulanıklığını laboratuvar ve klinik parametreler ile açıklamaktır. Yöntem: Bu prospektif çalışma Başakşehir Çam ve Sakura Şehir Hastanesi Çocuk Endokrin ve Metabolizma servisine yatan yeni tip 1 diyabet tanısı alan yaşları 0 ile 18 yaş arasındaki 100 çocukta yapılmıştır. Çocuklarda değerlendirilen değişkenler; boy, kilo, yaş, aile öyküsü, başvuru şekli (diyabetik ketoasidoz veya hiperglisemi), diyabet tanısı aldığı yaş, ketoasidozun derecesi, ketoasidoz süresi, lipit paneli, diyabetik antikorları, çölyak antikorları, HbA1c, Cpeptit, insülin, bu süreçte kaç kilo verdiği, taburculuk sırasında kullandığı insülin dozu, görme bulanıklığı şikayetinin olup olmamasıdır. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 100 hastanın yaş ortalaması 10.31'dir. Hastaların %54'ü erkektir. Hastaların %51'i ketoasidoz ile başvurmuştur. Hastaların %17'sinde görme bulanıklığı gelişmiştir. Görme bulanıklığı olan hastaların ortalama yaşı daha yüksek, taburcu anındaki insülin dozu daha yüksek bulunmuştur. Cinsiyet, başvuru şekli, aile öyküsü arasında istatistiksel olarak önemli farklılık görülmemiştir. Görme bulanıklığı olanlarda adacık antikor pozitifliğinin (%100) olmayanlardan (%79.3) daha fazla olduğu saptanmıştır. Görme bulanıklığı, anti-GAD antikor pozitifliği, anti-TPO antikor pozitifliği ve ketoasidoz derecesi arasındaki önemli farklılık gözlenmemiştir. Hastalarda görme bulanıklığı gelişme olasılığını tahmin etmek için oluşturulan lojistik regresyon analizinde insülin dozunun önemli katkı yaptığı, dozdaki her bir birimlik artışın 1.14 kat görme bulanıklığı gelişme riskini artırdığı bulunmuştur. Sonuçlar: Çalışmamızın sonuçları ve literatürdeki sınırlı sayıda çalışma Tip 1 diyabet tanısı alan hastaların, insülin tedavisi başlandıktan sonraki süreçte bulanık görme bulgusunun geliştiğini göstermektedir. Bu durumun patofizyolojisini açıklayan deneysel tasarımda çalışmalara ihtiyaç vardır.