Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında bozulmuş kalp hızı düzelme indeksinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ONUR EGEMEN
Danışman: Zuhal Aydan SAĞLAM
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetes mellitus, göreceli ya da kati insülin eksikliği veya periferik dokularda insülin etkisine karşı gelişmiş olan 'insülin direnci' nedeniyle ortaya çıkan, vücudun birçok organını etkileyerek multisistemik? tutuluma sebep olan hiperglisemi ile karşımıza çıkan kronik, ilerleyici ve büyük çaplı bir metabolizma hastalığıdır. Tedavisinde amaç, kan glukozu kontrolünün tam olarak sağlanmasına yöneliktir. Hastalığın akut ve kronik komplikasyonları mevcuttur. Kronik komplikasyonlar arasında mevcut mikrovasküler komplikasyonlardan olan nöropati eşliğindeki otonom disfonksiyon sonucunda egzersiz sonrası kalp hızı düzelmesindeki bozukluğu değerlendirmek amaçlı bu çalışma yapılmıştır. Materyal ve metot: Bu prospektif gözlemsel vaka-kontrol çalışması 01/11/2022-01/05/2023 (6 ay) tarihleri arasında İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kardiyoloji Kliniği'ne müracaat eden 30'u Diabetes mellitus'lu olgu grubu, 30'u kontrol grubu ek hastalığı olmayan total 60 kişi ile yapıldı. Katılımcıların biyokimyasal testleri, EKG, ekokardiyografi, kardiyovasküler stress testi istendi. Hastaların düzeltilmiş kalp hızı indeksi (DKHİ), zirve egzersiz kalp hızından 1.dakika dinlenim kalp hızı (DKH1), 2.dakika dinlenim kalp hızı (DKH2), 3.dakika dinlenim kalp hızı (DKH3), 4.dakika dinlenim kalp hızı (DKH4) ve 5.dakika dinlenim kalp hızı (DKH5) çıkarılmasıyla hesaplandı. Her iki grubun sosyodemografik, biyokimyasal, tüm kardiyolojik testleri istatistiksel olarak karşılaştırıldı. İstatiksel analizde SPSS 28.0 programı kullanıldı. Bulgular: Olgu grubuyla K/E:n/(%)=18/12(%60/%40);ort. yaş=50.0 ± 10.2 yıl) kontrol grubu K/E:n(%)=16/14(%53/%47);ort. yaş=48.7±10.4 yıl) yaş ve cinsiyet açısından benzerdi.. Olgu grubunda serum potasyum ve idrarda mikroalbümin oranı kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) değeri kontrol grubundan anlamlı düşük, 4.dakika kalp hızı anlamlı olarak daha yüksek, 1.dakika, 2.dakika, 4.dakika, 5.dakika kalp hızı indeksi kontrol grubundan anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0.05). Sonuç: Yapmış olduğumuz bu çalışmada DM hastalarında gelişen mikrovasküler komplikasyonlardan nöropatiye bağlı gelişen otonom disfonksiyon sonrası gelişen kalp hızı düzelmesinde bozulma tespit edilmiştir. DM hastalarının kan şekeri regülasyonunun iyi sağlanması ile gelişecek olan nöropatinin önüne geçilebileceği ön görülebilir. Sadece diyabetik bireylerde yapılacak geniş katılımlı çalışmalarla bu bozulmanın diyabet yaşı başta olmak üzere bazı sosyodemografik faktörler ve metabolik regülasyonla ilişki düzeyinin incelenmesi ile otonom tutulumunun başlama zamanı ve sıkı takibin önemi daha net ortaya çıkabilir. Anahtar Kelimeler: Diyabetes mellitus, Bozulmuş kalp hızı düzelmesi, Kardiyovasküler stress efor testi, Otonom disfonksiyon