Transrektal ultrasonografi kılavuzluğunda yapılan prostat biyopsisinde farklı antibiyotik profilaksi yöntemlerinin etkinlik ve güvenirlik açısından karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR BOZYAKA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ARDA YEŞİLOVA

Danışman: Serkan YARIMOĞLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş: Günümüzde artan antibiyotik direnci, giderek artan post-operatif enfektif komplikasyonlar ve halen TRUS-PB'si öncesi profilaktik uygulama için görüş birliği olmaması biyopsi öncesi profilaksi rejimlerini tekrar değerlendirmeyi gerektirmektedir. Bu çalışmanın amacı TRUS-PB öncesinde geçmişte uygulanan farklı antibiyotik profilaksilerini inceleyip karşılaştırmaktır. Ayrıca antibiyotik profilaksisinin hasta özelliklerine göre hangi hastada seçilmesi gerektiği, post operatif enfektif komplikasyonlardan korumada sağladığı etkinlik ve güvenilirliği incelemek ve siprofloksasine alternatif antibiyotik rejimlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda hastanemiz üroloji polikliniğine 2014–2020 yılları arasında başvuran ve TRUS-PB yapılan hastalar retrospektif olarak taranmıştır. Farklı zamanlarda 3 farklı antibiyotik profilaksi rejimi uygulanmış olan 2100 hastadan dahil edilme kriterlerine uyan 1111 tanesi çalışmaya alınmıştır. Uygulanan profilaksi rejimlerinden ilki işlem öncesi tek doz 3 gr oral fosfomisin, ikincisi işlem öncesi başlayarak işlem sonrası 5 güne tamamlanan ve günde 2 doz olarak verilen 500 mg oral siprofloksasin, üçüncüsü ise işlem öncesi başlayarak, işlem sonrası 5 güne tamamlanan ve günde 2 doz verilen 500 mg oral siprofloksasin ile 500 mg oral ornidazoldür. Hastalar randomizasyon yapılmadan retrospektif olarak, biyopsi sonrası 1 aylık sürede gelişebilecek komplikasyonlar açısından değerlendirilmiş ve karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan toplam 1111 hasta aldıkları profilaktik antibiyotiklere göre 3 gruba ayrıldı. İlk grup fosfomisin alan 118 hastadan oluşuyordu. İkinci grupta siprofloksasin alan 454 hasta ve üçüncü grupta siprofloksasin ve ornidazol alan 539 hasta bulunmaktaydı. İlk gruptaki hastaların median yaşları 63.3 ± 7.8, VKİ'leri 26.6 ± 3.7, PSA'ları 11.7 ± 17.9 ve prostat volümleri de 50.1 ± 20.2 saptandı. İkinci gruptaki hastalarda median yaş 64.5 ± 7.1, VKİ 26.2 ± 3.5, PSA 13.8 ± 25.9 ve prostat volümü 51.1 ± 23.4 saptandı. Üçüncü gruptaki hastalarda ise median yaş 65.5 ± 7.2, VKİ 26.5 ± 3.3, PSA 19.8 ± 63.6 ve prostat volümü de 52.5 ± 23.1 saptanmıştır. Gruplar arası TRUS-PB komplikasyonları karşılaştırılmıştır. Buna göre tüm komplikasyonlar açısından bakıldığında grup 1'de istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde (p:0.014) daha az komplikasyon saptanmıştır. Komplikasyonlara etki eden TRUS-PB öncesi faktörler incelendiğinde ise yaş (67±8 vs 65±18, p: 0.009) ve PSA (40±90 vs 15±44, p: 0.007) arttıkça istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla komplikasyon görülmektedir. Gruplar arasında enfektif komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamaktadır. Sonuç: Yaptığımız çalışmamızda TRUS-PB sonrası görülen genel komplikasyonlar fosfomisin grubunda anlamlı olarak daha az bulunmuştur. Gruplar arası enfektif komplikasyonlar ise benzer saptanmıştır. Biyopsi sonrası enfektif komplikasyonlardan korunmak için daha geniş serili, randomize ve kontrollü çalışmalar florokinolonlara alternatif antibiyotikleri araştırmak için gereklidir.