Geç preterm yenidoğanların yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatış nedenleri ve neonatal izlemlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SAFA MERİÇ ALDAĞ
Danışman: Fatma Nur SARI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Prematürite, neonatal morbidite ve mortalitenin en önemli sebeplerinden biri olmasının yanı sıra dünyada yılda yaklaşık 1 milyon ölüm ile beş yaş altı çocuk ölümlerinin başlıca nedeni olarak gösterilmektedir. Bu çalışmada, geç preterm doğumların yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışını gerektirecek sorunları ve bu sorunların sıklığını belirlemek, morbidite ve mortalite riskini ortaya koymak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi yenidoğan yoğun bakım ünitesinde, Ocak 2021 ile Ocak 2022 tarihleri arasında izlenen geç preterm yenidoğanların gebelik haftası, doğum ağırlığı, doğum şekli, cinsiyeti, APGAR skoru, antenatal steroid tedavisi, çoğul gebelik varlığı, doğum salonunda canlandırma ihtiyacı, anne yaşı, parite, maternal risk faktörleri, morbidite nedenleri, yatış süreleri, tedavi ve mortalite verileri retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmada değerlendirilen 442 geç preterm yenidoğanın ortalama gebelik haftası ve doğum ağırlığı sırası ile 35,1 (±0,8) hafta ve 2496 ± 500 (min-maks: 1020-3910) gram idi. Bebeklerin %77,1'i AGA bebekti. Bebeklerin 177'si kız, 265'i erkekti. Doğumların %81,9'u C/S, %18,1'i NVY ile gerçekleşmişti. Bebeklerin %47,8'inde en az bir antenatal risk faktörü vardı. EMR %13,1'lik oranla yoğun bakım ünitesinde izlenen geç preterm bebeklerde saptanan en sık antenatal risk faktörü idi. En sık solunumsal morbiditeler (%83,5) mevcuttu. YGT tüm gebelik haftalarındaki en sık respiratuar morbiditeydi. Ortanca yatış süresi 9 (min-maks: 1-134) gün olarak saptandı. Bebeklerin %76'sı 14. günden önce taburcu olurken, %24 bebeğin ydybü yatış süresi 14 gün veya üzerindeydi. Bebeklerin %73,5'inde fototerapi gerektiren sarılık mevcuttu. SGA olmak, 34. gebelik haftasında doğum, konjenital kalp hastalığı, GNS, beslenme intoleransı ve entübasyon ihtiyacı uzamış yatış için bağımsız risk faktörleri olarak bulundu. Mortalite oranı tüm hastalarda %5,4 olarak saptanmış olup doğum salonunda canlandırma ihtiyacı, konjenital kalp hastalığı ve GNS mortalite açısından bağımsız risk faktörleri olarak saptandı. Sonuç: Geç preterm bebeklerde gebelik haftalarına göre değişen oranlarda morbidite ve mortalite riski olduğu görülmektedir. Geç preterm doğuma sebep olan antenatal risk faktörlerinin belirlenmesi ve optimal yoğun bakım desteği ile morbidite ve mortalite sıklığının azaltılabileceği düşünülmektedir. Anahtar kelimeler: Yenidoğan, mortalite, geç preterm, morbidite