3 ve üzeri segment posterior torakolomber stabilizasyon yapılan hastaların postoperatif yatış süresini öngören bir nomogram planlanması

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: PELİN AYANOĞLU GELİŞKAN

Danışman: Burak BAHADIR

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada, torakolomber bölgede 3 seviye ve üzeri segmentte posterior enstrümantasyon yapılan hastaların postoperatif yatış sürelerini etkileyen faktörleri değerlendirilerek, bu süreleri öngören bir nomogram tasarlamak hedeflenmiştir. Nomogram, hastaların uzamış postoperatif yatış ihtimalini öngörerek daha doğru bilgilendirme ve planlama sağlamak amacıyla geliştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışma, Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde 2020-2024 yılları arasında posterior enstrümantasyon cerrahisi yapılan 300 hasta üzerinde retrospektif bir inceleme olarak gerçekleştirildi. Analiz için LASSO ve çok değişkenli lojistik regresyon yöntemleri kullanılarak potansiyel tahmin ediciler belirlendi. Değişkenlerin belirlenmesinde yaş, cinsiyet, ek hastalıklar (diyabet, hipertansiyon, koroner arter hastalığı), operasyon süresi, peroperatif/postoperatif kan transfüzyonu, enfeksiyon ve tromboemboli gibi komplikasyonların varlığı dikkate alındı. İstatistiksel analizler için SPSS 22 ve R programları kullanıldı. Bulgular: Yapılan analizler; ileri yaş, artan operasyon süresi, diyabet ve hipertansiyon birlikteliği, kan transfüzyonu varlığının uzamış yatış süresiyle ilişkili olduğunu ortaya koydu. Postoperatif enfeksiyon ve tromboemboli de uzamış yatış süresi ile ilişkili bulundu ancak örneklemdeki düşük sayıları nedeniyle nomogramda yer almadı. Nomogram, operasyon süresi ve komorbidite kombinasyonları üzerinden uzamış yatış süresini tahmin etmede orta düzeyde doğruluk gösterdi (AUC: 0.702). Sonuç: Çalışma sonucunda elde edilen nomogram, uzamış postoperatif yatış sürelerini öngörme yeteneği kazandırmıştır. Bu, hasta planlaması ve bilgilendirmesi açısından önemli bir katkı sunabilir. Ancak daha geniş vaka serileriyle gerçekleştirilecek çalışmalarla modelin doğruluğunun artırılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir. Sonuç olarak, postoperatif yatış sürelerini etkileyen faktörlerin daha iyi anlaşılmasıyla klinik yönetim süreçlerinin iyileştirilmesi hedeflenmektedir.