Tiroid bozuklukları ile insülin direnci arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAKIRKÖY DR. SADİ KONUK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEDİNE ŞİŞMAN
Danışman: Meral MERT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Tiroid bozuklukları ile insülin direnci arasındaki ilişki Giriş ve Amaç: Tiroid ve glukoz metabolizmasındaki bozukluklar aile hekimliği polikliniklerimizde sıkça takip ettiğimiz hastalıklardır. Genellikle hastalar 'kilo veremiyorum; tiroid hastalığım olabilir, insülin direncim olabilir' diye gelmektedir. Bazı hastalar ise aldıkları tiroid tedavileri dolayısıyla kilo veremediklerini ve kan şekerlerinin düzensiz olduğunu düşünmektedir. Literatürde tiroid bozukluklarının glukoz metabolizmasını etkilediği; insülin direncinin bozulmuş glukoz toleransına, diyabete, dislipidemiye, obeziteye, metabolik sendroma ve hipertansiyona neden olduğu yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı tiroid bozuklukları ile insülin direnci arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde etik kurul onayı alındı. 2015-2017 yıllarında tiroid hastalığı ön-tanılı, takipli ve kilo verememe şikâyetli 2000 hasta retrospektif taranarak, 301 hastanın kayıtları incelendi. Laboratuvar sonuçlarından TSH, sT3, sT4, insulin, açlık plazma glukozu (APG), hemglobin A1c (HbA1c), anti-TPO, anti-TG değerlendirildi. Homeostasis Model Assesment-Insulin Resistance (HOMA-IR) hesaplandı. Tanı ve aldıkları tedaviye göre hastalar hipotiroid, hipertiroid, ötiroid şeklinde üçe ayrıldı. Bulgular: Hastaların 264'i (%87,7) kadın, 37'si (%12,3) erkekti. Hasta medyan yaş 47 idi. Hastaların %45,8'i hipotiroid, %19,6'sı hipertiroid, %34,6'sı ötiroid idi. Hipotiroid hastaların %95,6'sı, hipertiroid hastaların %93,2'si tedavi almaktaydı. Hastaların %29,6'sında APG 100-126 mg/dl arasındaydı. Hastaların %49,6'sında HOMA-IR≥2,5 idi. Hastaların %34,9'unda HbA1c %5,7-6.4 saptandı. Hipotiroid grubun %48,6'sında, hipertiroid grubun %52,5'inde, ötirod grubun %48,1'inde HOMA-IR ≥2,5 idi. Hipotiroid, hipertiroid ve ötiroid hasta gruplarının hiçbiriyle insülin direnci arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Tiroid hastalık grupları ile anti-TG ve anti-TPO arasında anlamlı ilişki saptandı. Sonuç: Tedavisiz ötirod grubun insülin direnciyle anlamlı bir ilişkisi saptanmadığı gibi tedavi alan hipotiroid ve hipertiroid grubun da insülin direnciyle anlamlı bir ilişkisi saptanmadı. Sonuçlardan bazıları tiroid hormon düzeyleri ile insülin direnci üzerine yapılmış önceki çalışmalarla uyumlu iken bazılarının uyumsuz olduğu gözlenmiştir. Bu konuda daha büyük vaka gruplarıyla prospektif randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.