Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda fiziksel aktivite ve hastalık regülasyonu ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL FATİH SULTAN MEHMET SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RAŞİDE BOSTANCI
Danışman: Ali ÖZDEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Diabetes mellitus kronik, ciddi komplikasyonlarla seyreden, erişkin morbidite ve mortalitesinin günümüzde önde gelen sebeplerinden birisidir. Diyabet tedavisinde beslenme, ilaç tedavisi ve egzersiz(fiziksel aktivite) ayrılmaz üçlüdür.Egzersiz en az beslenme ve ilaç tedavisi kadar önemlidir. Bu çalışmanın amacı Tip 2 DM li hastalarda fiziksel aktivite düzeyi ile hastalık regülasyonu arasındaki ilişkiyi saptamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamıza Fatih Sultan Mehmet Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Dahiliye ve Diyabet polikliniklerine Eylül 2019-Kasım 2019 tarihleri arasında başvuran Tip 2 DM tanılı en az 1 yıldır diyabet tedavisi alan,30-65 yaş aralığında, çalışmaya katılmaya onam veren 141 hasta dahil edildi.Çalışmaya katılan hastaların fiziksel aktivite düzeyi ile hastalık regülasyonu arasındaki ilişki araştırıldı. Çalışmaya dahil edilen hastalara yaş, cinsiyet, medeni durum,eğitim durumu, komorbiditeler, hastalık süresi, kullandığı antidiyabetik ilaç bilgilerini sorgulayan, fiziksel aktivite düzeyini ölçen Birinci Basamak için Fiziksel Aktivite anketini içeren ve poliklinikte boy,kilo,bel-kalça oranı ölçülerek BMI hesaplandığı bir anket formu uygulandı. Metabolik değişken bulguları hastaların mevcut başvurularındaki laboratuvar sonuçlarından temin edilmiştir BULGULAR:Çalışmamıza katılan 141 olgu iş ve haftalık aktiviteye göre aktivite gruplarına ayrıldığında,%17'si inaktif %41'i orta derecede inaktif %31,2'si orta derecede aktif %10,6'sı aktif grupta yer alıyordu.Aktivite grupları arasında HbA1c düzeyleri arasında anlamlı fark yoktu ancak inaktif grupta olan hastalar diğer gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek BMİ değerine sahipti (p<0,05). İnaktif grup, aktif gruba göre daha yüksek LDL kolesterol düzeyine sahipti (p=0,041).Çalışmaya alınan olgularda yüksek yoğunlukta egzersiz yapanlarla hiç yapmayanlar karşılaştırıldığında Hba1c düzeyleri arasındaki fark anlamlıydı.Çalışma olgularının ortalama BMI: 30,97±5,73 kg/m2, ortalama diyabet süresi 8,04±5,33 yıl, ortalama HbA1c değerleri %7,76 idi. SONUÇ: Hastaların egzersiz durumları ile hastalık regülasyonu arasında anlamlı bir ilişki tespit edilemedi ancak yapılan egzersizin Tip 2 DM lu hastalarda kan lipid profili ve BMI üzerine olumlu etkileri gözlenmiştir.Elde edilen bulgular sonucunda fiziksel aktivitenin Tip 2 DM hastalar üzerine olumlu etkilerinin olduğu görülmektedir. Bu araştırmada elde edilen veriler ışığında fiziksel aktivitenin diyabet üzerinde daha etkili olması için hastalar bilgilendirilmeli ve aktivite uygulamalarında planlayıcı rol üstlenmelidir.Diyabet ile fiziksel aktivitenin arasındaki etkinin araştırılması çıkan yeni veriler ışığında daha ileri düzeye taşınabilir. Anahtar kelimeler: Tip 2 diyabet, fiziksel aktivite, egzersiz