Ankara ilindeki hastanelerde aile hekimliği uzmanlık eğitimi alan hekimlerin COVID-19 pandemisi sürecinde yaygınlaşan uzaktan eğitimin etkinliği hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA DIŞKAPI YILDIRIM BEYAZIT SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET BAĞLIOĞLU
Danışman: Cenk AYPAK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, Ankara ili sınırları içerisindeki Aile Hekimliği asistanlarının COVİD-19 dönemindeki uzaktan eğitimle alakalı görüşlerinin öğrenilmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Bu çalışma kesitsel, analitik ve tanımlayıcı nitelikte olup çalışmamıza 08.06.2023- 15.06.2023 tarihleri arasında Ankara'daki Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) Eğitim ve Araştırma Hastanelerinde çalışan 242 asistan dahil edilmiştir. Her katılımcıdan onam alınarak sosyodemografik veriler ve çevrimiçi eğitim ile alakalı anket soruları yöneltilmiştir. Verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS istatistik programı versiyon 22,0 ile kullanılmış ve p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmamız gönüllü, 97'si erkek (%40,1), yaşlarının aritmetik ortalaması 30,2±6,08, 200'ü AHU (%82,6) 42'si SAHU olan 242 kişiden oluşmaktadır. Çalışmamızdaki katılımcıların 121'i evliydi (%50). Çalışmamızda çocuğu olan bireylerin pandemi öncesinde çevrimiçi eğitime daha fazla katılım gösterdiği (p= 0,003) ve pandemi döneminde bu bireylerin çevrimiçi eğitim modellerini daha yüksek oranda kullandığı saptanmıştır. (p= 0,048) Özellikle kadın katılımcılarda çocuk durumuyla çevrimiçi eğitime verdikleri puanlar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p= 0,029). AHU ve SAHU asistanlarına yüz yüze eğitimin yerini çevrimiçi eğitimin almasıyla alakalı sorulara verdikleri cevaplar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p= 0,041). 242 katılımcının hepsini kapsayacak şekilde çevrimiçi ve yüz yüze derslerin etkinliğini puanlamaları istendiğinde çevrimiçi eğitime verilen puanların aritmetik ortalaması 6,01±1,86 iken yüz yüze eğitimde 7,88±1,37'di. Pandemi öncesinde çevrimiçi eğitimlere katılım oranıyla çevrimiçi eğitimin devamı (p = 0,005) ve çevrimiçi eğitimin yüz yüze kadar etkinliği (p= 0,023) arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Sonuç: Çevrimiçi eğitimin daha verimli olabilmesi için uygun fiziksel ortam ve teknolojik imkanların gerekliliği, pandemi öncesinde çevrimiçi eğitim ile ilgilenen ve kullanan katılımcılarda çevrimiçi eğitimin etkinliği ve pandemi sonrasında çevrimiçi eğitimin devam etmesi gerektiği yönünde daha olumlu görüşlerin mevcut olduğu, kullanımı yaygınlaşacağı düşünülen çevrimiçi eğitime uyum sağlanarak karma bir eğitim modelinin benimsenmesinin daha uygun olacağı sonuçlarına ulaşılmıştır.