Traneksamik asitin kırık iyileşmesine potansiyeletkileri: Rat modelinde deneysel çalışma
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İBRAHİM DOĞAN
Danışman: Yusuf ÖZTÜRKMEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Kırık iyileşmesi, birçok biyokimyasal ve hücresel yolakların birbiri ile ilişkili süreçleri sonrası gerçekleşmektedir. Kırık iyileşmesini bu süreçler üzerinden olumlu ve olumsuz etkileyen birçok faktör bulunmaktadır. Günümüzde kırık iyileşmesinin patofizyolojisinin daha iyi ortaya konulması ile birlikte, kırık iyileşme süresini kısaltmak ve kaynamama sorunlarını en aza indirmek için birçok yenilikçi tedavi yöntemi denenmeye başlamıştır. Traneksamik asid güncel ortopedik cerrahide kanamayı azaltıcı etkilerinden dolayı artroplasti ve travma cerrahisinde aktif olarak kullanılmaktadır. Travma cerrahisinde daha önceki çalışmalarda hematomun kırık kaynamasında gerekliliği bilinmektedir. Traneksamik asidin kanamayı azaltırken , kırık iyileşmesi üzerindeki etkileri tartışma konusudur. Ortaya koyduğumuz deneysel hayvan modeli çalışmamızda, sıçan tibiasında oluşturulan kapalı kırık modeli üzerinde Traneksamik asidin (TxA) kırık iyileşmesi üzerindeki etkilerini inceledik. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 2.5-3.5 aylık olan, ağırlıkları 300-350 gram arasında 64 (altmışdört) adet Sprague-Dowley cinsi erişkin erkek sıçanlar kullanıldı. Tümü 32 denek içeren 2 gruba rastgele deney (TxA) ve kontrol grubu olarak ayrıldı. Her grup üyesinin sağ tibiasına kapalı kırık modeli sonrası yeşil enjektör ucu (21G) ile tespit uygulandı. Cerrahi sonrası deney grubuna kuyruk veni yolu ile 1 hafta boyunca TxA uygulandı. Uygulama sonrası 7, 14, 21 ve 28. Günlerde her bir grubun 4 te birlik kısmı sakrifiye edildi. Altmışdört adet piyeste Lateral grafiler elde edildi. Elde edilen grafiler üzerinden Lane ve Sandhu skorlama sistemi ve Spencer index ile skorlama yapıldı. Ardından Huo ve arkadaşlarının kaynama kriterlerine göre histopatolojik değerlendirme yapıldı. Bulgular: Deney ve kontrol gruplarının birbirleri arasında kendi dönemlerindeki karşılaştırmalarında; Aynı haftada sakrifiye edilen deney ve kontrol grupları arasındaki ayrı ayrı değerlendirmede, erken dönem iyileşme ( 1 ve 2 haftalık ) bulguları göz önüne alındığında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Geç dönem iyileşme ( 3 ve 4 hafta ) bulguları göz önüne alındığında Traneksamik asid verilen grupta iyileşmenin anlamlı olarak daha iyi olduğu görülmüştür. ( P<0.01 ). Huo değerleri kontrol ve deney grupları arasında karşılaştırılmış ve anlamlı ilişki olmadığı görülmüştür. Sonuç: TxA nın kırık iyileşmesi üzerine olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Çalışmamızın konu ile ilgili bir ön çalışma olduğu, biyomekanik ve ileri görüntüleme yöntemi ile değerlendirmelerin yapılması kanaatindeyiz.