Kronik aktif hepatit B tanılı hastalardahepatosteatoz ile tedavi yanıtı arasındaki ilişkininincelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLSÜM MERVE KURT
Danışman: Nafiye URGANCI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kronik Hepatit B enfeksiyonu çocuklarda asemptomatik seyirden hepatite, hatta siroz ve hepatosellüler kansere kadar giden bir klinik tablo ile karşımıza çıkabilmektedir. Bu çalışmada, Kronik Aktif Hepatit B enfeksiyonu tanısı alarak tedavi başlanan çocuk hastaların tedavi öncesi yapılan karaciğer biopsisindeki hepatosteatoz durumuna göre tedavi yanıtlarının kıyaslanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, retrospektif ve tek merkezli olarak tasarlandı. Mart 1998 ile Ağustos 2020 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Gastroenteroloji Kliniğinde Kronik Aktif Hepatit B sebebi ile takip edilip tedavi öncesi hepatosteatozu olan (n=35) ve olmayan(n=35) 70 çocuk çalışmaya dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, ağırlık sds, aldığı tedavi, tedavi süresi ,izlem süresi, batın USG, tedavi öncesi karaciğer biopsisindeki hepatosteatoz durumu, fibrozis, HAİ(histolojik aktivite indeksi), tedavi sonrası serum biyokimya ve serolojik parametreleri kayıt edildi. Demografik veriler ve laboratuvar parametreleri retrospektif olarak hasta dosyalarından tarandı. İstatistik analizlerin tamamı R yazılımı (versiyon 4.2.0) ile gerçekleştirildi. Bulgular: Hepatosteatozu olan hastaların yaş ortancası 11 ortalaması 10.74 ± 2.31, hepatosteatozu olmayan hastaların yaş ortancası 9 ortalaması 9.06 ± 2.71 idi ve iki grup arasındaki fark anlamlıydı(p=0.002). Hepatosteatozu olan hastaların yaşa göre ağırlık SDS ortancası 1.4 ortalaması 1.46 ± 0.5, hepatosteatozu olmayan hastaların yaşa göre ağırlık SDS ortancası 0.10 ortalaması -0.10 ± 0.89 idi ve iki grup arasındaki fark anlamlıydı(p<0.001).Hastaların tedavi süresi 12 ay idi ve tamamı interferon ve lamivudine ile tedavi edildi.Hepatosteatozu olmayan 3 (%8.6) hastada tam yanıt, 19 (%54) hastada virolojik yanıt, 5 (%14) hastada kısmi virolojik yanıt, 8 (%23) hastada primer yanıtsızlık görülürken, hepatosteatozu olan 3 (%8.6) hastada tam yanıt, 23 (%66) hastada virolojik yanıt, 5 (%14) hastada kısmi virolojik yanıt, 4 (%11) hastada primer yanıtsızlık görüldü ve iki grup arasında fark anlamlı değildi (p=0.6432 ). Hepatosteatozu olmayan 19 (%54) hastada serolojik yanıt görülürken, hepatosteatozu olan 22 (%63) hastada serolojik yanıt görüldü ve iki grup arasında fark anlamlı değildi (p=0.4673 ). Hepatosteatozu olmayan 19 (%54) hastada biyokimyasal yanıt görülürken, ix hepatosteatozu olan 24 (%71) hastada biyokimyasal yanıt görüldü ve iki grup arasında fark anlamlı değildi (p=0.1623 ). Sonuç: Kronik Hepatit B'li olgularda hepatosteatozun antiviral tedavi yanıtlarının biyokimyasal, serolojik ve virolojik yanıtlar olarak hepatosteatoz olmayan olgulara göre istatistiksel olarak farklı olmamakla birlikte oransal olarak daha fazla bulduk. Literatür verilerinde olduğu gibi hepatik steatoz ile KHB'nin sinerjik etkiyle antiviral tedavi yanıtını arttırabileceği kanaatindeyiz. Ancak kesin yorum yapabilmek için geniş olgu serili çalışmalara gereksinim olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Kronik Hepatit B, Hepatosteatoz, Fibrozis, Histolojik Aktivite Indeksi, Obesite.