Mycobacterıum abscessus izolatlarının sıvı mikrodilüsyon yöntemi ile antibiyotik duyarlılık paterninin belirlenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HANDE ÖZCAN
Danışman: Mustafa GÜNEY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş-Amaç: Hızlı üreyen mikobakteriler içerisinde yer alan Mycobacterium abscessus; immün yetmezliği olan ve kistik fibrozis gibi altta yatan kronik hastalığı olan kişilerde akciğer ve akciğer dışı enfeksiyonlara neden olabilen bir mikroorganizmadır. Ayrıca M. abscessus, anti tüberküloz ilaçlar dahil olmak üzere çoklu ilaca direnç gösterme eğilimindedir. Dolayısıyla M. abscessus'un enfeksiyonlarındaki direnç durumunun sık sık takibi ve elde edilen verilerin analizi akılcı antibiyotik kullanımı için yol gösterici olması açısından önemlidir. Çalışmamızda laboratuvarımızın kültür koleksiyonunda bulunan M. abscessus suşlarına; klaritromisin, siprofloksasin, amikasin, doksisiklin, linezolid ve meropenem için in vitro antimikrobiyal duyarlılık testleri (ADT) yapılarak direnç durumunun belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Çalışmaya 2017-2022 yılları arasında laboratuvarımızda izole edilen 43 izolat alındı. Löwenstein Jensen (LJ) besiyerinde canlandırılarak subkültürleri yapıldı. Üreme saptanan 34 izolatın tanımlama doğruluğunu tespit etmek için; Matrix assisted lazer desorption ionization time of flight mass spectrometry (MALDI-TOF MS) cihazında analiz edildi. Kontamine olduğu gözlemlenen 12 izolat N-Asetil L-sistein /sodyum hidroksit-sitrat yöntemiyle homojenize ve dekontamine edildi. Antimikrobiyal duyarlılık testi ise Klinik ve Laboratuvar Standartları Enstitüsü (Clinical and Laboratory Standards Institute-CLSI) M24 rehberinin önerilerine göre; sıvı mikrodilüsyon yöntemiyle amikasin, klaritromisin, doksisiklin, meropenem, siprofloksasin ve linezolid için yapıldı. Bu amaçla katyon ayarlı Mueller Hinton Broth ile 96 kuyucuklu U tabanlı plaklar kullanıldı. Antibiyotikler için son konsantrasyon 512 µg/ml olarak ayarlandı. Kontrol kuyucuğundaki üreme 72 saat sonra yeterli olduğu için (CLSI en az +2 bulanıklık olması / küme şeklinde üreme görülmesi) plaklar değerlendirildi. Klaritromisin içeren mikrodilüsyon plakları ise indüklenebilir klaritromisin direncini saptamak için 3. günden itibaren gün aşırı değerlendirilerek 14. günde son değerlendirilmeleri yapıldı. Staphylococcus aureus ve M. peregrinum standart suş olarak kullanıldı. Bulgular: Elde edilen sonuçlar CLSI M62 rehberinde yer alan MİK değerleri ile karşılaştırılıp değerlendirildi. İzolatlar, amikasine karşı %100 ve linezolide karşı %44,12 duyarlı olarak tespit edildi. Meropenem, doksisiklin ve siprofloksasin için ise izolatların direnç oranları sırasıyla %97,06, %100 ve %88,24 olarak tespit edildi. İzolatların klaritromisine karşı olan indüklenebilir direnci için 3. gün sonuçlarına ve 14. gün sonuçlarına bakıldı. Sırayla sonuçlar %2,94 ve %70,59 olarak tespit edildi. Dolayısıyla %67,65'inde indüklenebilir klaritromisin direnci görüldü. Sonuç: Sonuç olarak amikasin dışındaki ilaçlara karşı belirgin bir direnç tespit edilmiştir. Bu nedenle M. abscessus enfeksiyonlarının tedavi seçeneklerinin belirlenmesinde bu tür epidemiyolojik çalışmaların sık sık ve düzenli olarak yapılmasının gerekli olduğu değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Antimikrobiyal direnç, Klaritromisin, Mycobacterium abscessus, Sıvı mikrodilüsyon yöntemi