Trombektomi uygulanan hastalarda posterior/anterior periventiküler beyaz madde hiperintensite oranının kanama ile ilişkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: BUĞRA SELLUNCAK

Danışman: Zülfikar ARLIER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada, mekanik trombektomi uygulanan akut iskemik inme hastalarında posterior/anterior periventriküler beyaz madde hiperintensite (P/A BMH) oranı ile hemorajik transformasyon gelişimi arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif, gözlemsel ve tek merkezli çalışmaya, 15.11.2024-15.11.2025 tarihleri arasında akut iskemik inme nedeniyle mekanik trombektomi uygulanan 57 hasta dahil edildi. Hastalara ait demografik, klinik, radyolojik ve laboratuvar verileri değerlendirildi. Başvuru NIHSS skorları, oklüzyon lokalizasyonu, reperfüzyon başarısı (mTICI), serebral küçük damar hastalığı belirteçleri ve Modifiye Boston kriterleri analiz edildi. Posterior/anterior periventriküler beyaz madde hiperintensite (P/A BMH) oranı hesaplandı. Hemorajik transformasyon ECASS sınıflamasına göre değerlendirildi ve hastalar hemorajik transformasyon gelişen ve gelişmeyen gruplar şeklinde karşılaştırıldı. Klinik sonlanım modifiye Rankin Skalası (mRS) ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 67,54±8,79 yıl olup, olguların %56,1'i erkekti. Hastaların %54,4'ünde hemorajik transformasyon saptandı. Hemorajik transformasyon gelişen hastalarda P/A BMH oranı anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p=0,029). Hemorajik enfarkt gelişen hastalarda P/A BMH oranının belirgin olarak arttığı saptandı (p=0,020). MCA oklüzyonunun hemorajik transformasyon açısından bağımsız risk faktörü olduğu saptandı (OR=5,81; %95 GA: 1,22–27,60; p=0,027). Hemorajik transformasyon gelişen hastalarda reperfüzyon başarısının daha düşük olduğu tespit edildi (p=0,008). Kötü prognoz (mRS 3–6) oranı hemorajik transformasyon gelişen hastalarda anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). Modifiye Boston kriterlerine göre serebral amiloid anjiopati olasılığı arttıkça mortalite oranlarının anlamlı olarak yükseldiği saptandı (p=0,025). Sonuç: P/A BMH oranı, mekanik trombektomi sonrası hemorajik transformasyon gelişimini öngörmede potansiyel bir görüntüleme biyobelirteci olabilir. Hemorajik transformasyonun kötü fonksiyonel sonlanım ve mortalite ile ilişkili bulunması nedeniyle, yüksek riskli hastaların erken dönemde belirlenmesi klinik takip ve yönetim açısından önem taşımaktadır.