Merkezi hekim randevu sistemi (MHRS) ve devam eden muayene çalışma cetvelleri (DEMC)'nin romatoloji polikliniği'nde hasta devamsızlığına etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL OKMEYDANI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, İÇ HASTALIKLARI ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FIRAT OYMAN
Danışman: Mehmet KÜÇÜK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Bir üçüncü basamak hastanenin tek hekim romatoloji polikliniğinde devam eden muayene hekim çalışma cetvellerinin (DEMC) kullanılmaya başlanmasından önce ve sonra ve takibe devam etme oranları ve randevu alma güçlüğünün karşılaştırılması. MATERYAL VE METOT: Bir üçüncü basamak hastanede 34 aylık bir dönemde tek hekim romatoloji polikliniğine gelen hastaların demografik bilgileri, tanı kodları, reçete kayıtları hastane veritabanından elde edildi. Çalışma dönemi yeni randevu sisteminin başlama tarihine göre eski dönem ve DEMC dönemi olarak ayrıldı. Yeni DMARD ya da immünsupresif ilaç tedavisi başlanan hastaların kontrole gelme oranları hesaplandı, eski dönem ve DEMC dönemi karışık etki modelli lojistik regresyon analizi ile karşılaştırıldı. Devamsızlık tarihi eski döneme ve DEMC dönemine tekabül eden hastalar arasından rastgele örnekleme ile belirlenen kişilerle telefon üzerinden bir yapılandırılmış görüşme yapılarak devamsızlık gerekçeleri soruldu. Devamsızlık sebebi olarak randevu alma güçlüğü bildirenlerin oranları kikare testi ile karşılaştırıldı. Muayene türleri ve vizit tanılarının değişimi kaba oranlarla özetlenerek karşılaştırıldı. BULGULAR: Çalışmada, 2088 tanesi (%29,6) DEMC döneminde, 4957 tanesi (%70,4) eski dönemde olmak üzere 7045 hastanın verileri değerlendirildi. DEMC döneminde eski döneme kıyasla randevusuz vizit oranları ve enflamatuar romatizmal hastalık tanısı girilmemiş vizit oranları azalmıştır. DMARD ya da immünsupresif tedavi verilen 774 hasta arasında yapılan analizde DEMC döneminde ilaç başlanmış bir hastanın 3-6 hafta sonra kontrolüne gelme ihtimali eski dönemdeki bir hastaya kıyasla %52 daha fazla bulundu. (OR: 1,52, %95 GA 1,16.1,99, p=0,003). Devamsızlık nedenleri hakkında görüşme yapılan 165 hasta arasında yapılan analizde devamsızlık nedeni olarak randevu alma güçlüğü belirtenlerin oranı eski dönemde %40, DEMC döneminde %44 saptandı (p=0,49). SONUÇ: DEMC sistemi ile randevusuz muayene oranları azalmış, enflamatuar romatizmal hastalıklara ayrılan vizitler ve yeni DMARD/immünsupresif tedavi başlayan hastaların kontrol oranları artmıştır. Devamsız hastalara göre randevu alma güçlüğünde belirgin azalma gözlenmemiştir. Polikliniğe devamsız hastaların eski viii dönemde ve DEMC döneminde kontrole gelememe sebebini randevu alma zorluğu olarak bildirme oranı ise benzer bulunmuştur. ANAHTAR KELİMELER: Romatoloji, MHRS, DEMC, takip, devamsızlık