Sıçanlarda gürültüye bağlı işitme kaybında tiyol disülfit homeostazının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR BOZYAKA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ENES AYDIN
Danışman: Abdullah DALĞIÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:GİRİŞ-AMAÇ: Gürültüye bağlı işitme kaybı önemli işitme kaybı nedeni olup özellik gelişmiş ülkelerde daha sık olarak görülmekte olan bir meslek hastalığıdır. Gürültü sonucunda iç kulakta hücresel bazda dejenerasyonun ile birlikte oksidatif stres meydana gelmektedir. Organizmada oksidatif hasara karşı ortaya çıkan tiyol disülfit dengesindeki değişiklikler ortaya çıkar. Bu değişiklikler neticesinde olası hasar hakkında bilgi edinilebilir. Bu çalışmada gürültüye bağlı işitme kaybında (GBİK) tiyol disülfit homeostazının tanısal bir biyobelirteç olarak gösterilmesi amacıyla yapıldı. MATERYAL VE YÖNTEM: Çalışmada 28 adet Wistar sıçan kullanıldı. Her grupta 7 sıçan olacak şekilde 4 grup oluşturuldu. Gruplar; kontrol grubu, gürültü + i.m deksametazon tedavisi verilen grup, gürültü + serum fizyolojik verilen grup ve gürültü sonrası erken dönemde tiyol disülfit homeostazı için kan alınan grup şeklinde düzenlendi. Çalışmanın ilk günü bütün deneklere intraperitoneal 10 mg/kg ksilazin ve 50 mg/kg ketamin enjeksiyonu ile genel anestezi altında ABR (Auditory Brainstem Response) testleri yapılarak işitme eşikleri saptandı. Gürültü verilen gruplardaki sıçanlar 4 saat süreyle, 120 dB SPL şiddetinde, 4 kHz oktav bandda gürültüye maruz bırakıldı. Gürültü sonrası 1. günde ve 5. günde yeniden ABR testleri yapılarak işitme eşikleri saptandı. Çalışma sonunda tüm gruplardaki sıçanlar kansızlaştırma yolu ile sakrifiye edildi. Alınan venöz kan santrifuj edilerek tiyol disülfit homeostazı çalışılması için ilgili labaratuara gönderildi. Sakrifikasyon işleminden sonra bilateral kokleaları eksize edildi. Uygun kesitler alındı ve kesitler ışık mikroskobu ileincelendi. BULGULAR: Yapılan istatistiksel inceleme sonucunda gürültü verilen gruplarda eşiklerin kontrol grubuna göre anlamlı daha yüksek olduğu saptandı. Deksametazon tedavisi verilen grupta gürültü verilen gruba göre düşük frekanslarda eşikleri daha düşük saptandı. Tedavi amacıyla verilen deksametazon' un özellikle düşük frekanslarda iyileşmeyi sağladığı görüldü. Tiyol disülfit homeostazı parametrelerinde disülfit/total tiyol ve disülfit/native tiyol değerleri gürültü sonrası 1. günde gürültü almayan gruba göre anlamlı yüksek sapanırken native tiyol/total tiyol değeri gürültü sonrası 1. günde gürültü almayan gruba göre anlamlı düşük olarak saptanmıştır. IMA değerleri gürültü sonrası 1. günde gürültü almayan gruba göre yüksek saptanmıştır. SONUÇ: Çalışmamızda sıçanlarda gürültüye bağlı işitme kaybında erken dönemde tiyol disülfit homeostazının biyokimyasal bir belirteç olarak kullanılabileceği gösterildi. Anahtar Kelimeler: Gürültü, işitme kaybı, tiyol disülfit homeostazı