Tip 2 diyabet hastalarında SGLT-2 inhibitörlerinin aritmojenik parametreler üzerine etkisinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: RIDVAN AYAZ

Danışman: Kadem ARSLAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Güncel kılavuzlarda Sodyum-Glukoz Kotransporter-2 (SGLT-2) inhibitörü ilaçlar, glukoz kontrolünden bağımsız olarak Tip 2 diyabet hastalarında kardiovasküler hastalıkların risk azaltılmasında önerilen ana ilaç gruplarındandır. Ancak SGLT-2 inhibtörlerinin kardiyak aritmi üzerine olası etkileri henüz netlik kazanmamıştır. Çalışmamızda, birçok çalışmada aritojenik etkiyi göstermede etkileri kanıtlanmış RR, QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc gibi elektrokardiyografi (EKG) paremetrelerini kullanarak SGLT-2 inhibitörü tedavisi öncesi ve sonrası değişimleri hesaplayarak, SGLT-2 inhibitörlerinin kardiyak artimi üzerine olası olumlu etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Sancaktepe Şehit Prof. Dr. İlhan Varank Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları polikliniğinde 27.06.2024-27.06.2025 tarihleri arasında Tip 2 diyabet tanısı ile ilk kez SGLT-2 inhibitörü ilaç tedavisi başlanan 18-65 yaş arası hastalar dahil edilerek yapılmıştır. Hastaların demografik özellikleri, ek hastalıkları ve kullandıkları ilaçlar kaydedildi; başlangıçta biyokimyasal testler, tam kan sayımı, HbA1c, lipid profili ve antropometrik ölçümler değerlendirildi. Tüm katılımcılardan EKG kayıtları alınarak RR, QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc gibi EKG parametreleri ölçüldü. Aynı parametreler tedavi başlangıcından 6 ay sonra tekrarlandı. EKG'ler standart koşullarda tek bir hekim tarafından kaydedilip manuel olarak analiz edildi. Hastaların SGLT-2 inhibitörü tedavisi öncesi ve tedavi sonrası 6. ay değerleri arasında karşılaştırmalar yapıldı. Elde edilen verilerle istatistiksel analizler yapıldı. Bulgular: Çalışmaya 32 kadın 35 erkek olmak üzere toplam 67 hasta dahil edildi. Tüm hastaların yaş ortalaması 58,15±10,61 yıldı. Tüm grupta komorbid hastalık oranı %89,4 olup, en sık dislipidemi (%74,6) ve hipertansiyon (%70,1) saptandı. Hastaların EKG parametrelerinde cinsiyete göre fark izlenmedi. SGLT-2 inhibitörü sonrası üre düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p=0,023). Açlık kan glukoz düzeyleri ile TPe/QTc oranı arasında anlamlı pozitif korelasyon saptadık (p=0,012). SGLT2-i tedavisi sonrası nötrofil ve eritrosit düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı artış gözlenmiştir (p=0,045 ve p=0,038). Tüm hasta grubunda RR, QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT ve Tp-e/QTc değerlerinde SGLT-2 inhibitörü tedavisi öncesi ve 6.ay kontrol değerleri karşılaştırmasında anlamlı farklılık bulunmadı. Sonuç: Bu çalışmada, Tip 2 diyabetli bireylerde SGLT2 inhibitörü tedavisi sonrası 6. ayda elektrokardiyografik parametreler, hematolojik ve biyokimyasal göstergeler üzerindeki etkileri değerlendirildi. SGLT2 inhibitörlerinin kardiyak repolarizasyon belirteçlerinde (QT, QTc, Tp-e, Tp-e/QT, Tp-e/QTc) anlamlı bir değişiklik oluşturmadığını gözledik. Gelecekte yapılacak daha kapsamlı, uzun süreli ve çok merkezli araştırmalarla SGLT2 inhibitörlerinin kardiyak elektriksel aktivite ve aritmojenik etkilerine etkilerinin daha net ortaya koyulacağını düşünüyoruz.