Acil kritik yoğun bakım hastalarının retrospektif analizi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İMRAN SONA AYVALI
Danışman: Yahya Kemal GÜNAYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Ülkemizde son yıllarda gelişme gösteren ve yeni bir yoğun bakım ünitesi olan " Acil Kritik Bakım " birimimizi tüm yönleriyle analiz etmeyi amaçladık. Materyal ve metot: Çalışmamız 01.01.2016 - 31.12.2018 tarihleri arasında, SBÜ Ankara SUAM Acil Kritik Bakım ünitesinde yatan 1658 hastada retrospektif olarak yapıldı. Hastaların hastane otomasyon sistemi kayıtları ve dosyaları taranarak bilgilere ulaşıldı. Çalışmamızda acil kritik bakım ünitemizde yatırılarak takip edilen hastaların epidemiyolojik verileri, tanıları, prognozu gösteren skorları, yapılan invaziv girişimler, mekanik ventilatör ihtiyaçları, özellikli tedaviler, mortalite oranları, yatış süreleri, diğer servislere olan devir oranları incelendi. Mortaliteye ve taburculuğa etki eden faktörler araştırıldı. Bulgular: Hastaların sonlanımı taburculuk, eksitus ve diğer klinik servilerine devir olarak 3 gruba ayrıldı. Hastaların %46,8'si AKBÜ'dan taburcu edilirken, %34,3'ünün devir edildiği ve %18,9'unun ise eksitus olduğu saptandı. Hastaların yaş ortancası 71 yıl olup, %43,8'si erkekti. Hastaların sonlanımı ile yaş ve cinsiyet arasında ilişki saptanmadı (p>0,05). Hastaların %69,1'inde ek komorbidite saptanmış olup, komorbidite ve sonlanım arasında ilişki saptanmadı (p>0,05). En yüksek oranda taburculuk yapılan hasta grubunun ilaç intoksikasyonları nedeniyle yatırılan hastalar olduğu (p<0,05) görülürken, en yüksek oranda eksitus olan hasta grubu ise GİS kanamaları idi. (p<0,05) Apache – II skoru, literatür ile uyumlu olarak eksitus olanlarda en yüksek, taburcu olan hastalarda ise en düşüktü (p<0,05). Çalışmamızda hastaların %37'sine çeşitli girişimsel işlemler uygulandığı tespit edilmiştir. Girişim sayısının fazla olduğu, trakeostomi ve santral katater açma işlemi uygulanan hastalarda daha fazla oranda eksitus saptandı (p<0,05). Hastaların %38,3'üne mekanik ventilatör (MV) desteği verildiği görülmüş olup; eksitus olan hastalarda MV desteği anlamlı olarak fazlaydı (p<0,05). Eksitus olan hastalarda yaşayan hastalara oranla inotrop desteği, antibiyoterapi, diyaliz ve koroner anjiyografi fazla oranda yapıldığı görüldü. (p<0,05) Sonuç: Acil kritik bakım üniteleri, özellikle acil kritik hastaların ihtiyacı olan yoğun bakım desteğinin verildiği ünitelerdir. Çalışmamızda tespit ettiğimiz gibi çok sayıda hasta acil serviste yoğun bakım yeri beklemeden ihtiyacı olan kritik bakımı almış ve yaklaşık yarısı taburcu olmuştur. Gelişmiş birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de acil kritik bakım üniteleri ilerleyen dönemlerde yaygın bir şekilde yerini alacaktır. Anahtar kelimeler: Kritik bakım, kritik hasta, acil servis