Karotis arter stenozunda stentleme ve karotis endarterektominin erken ve geç dönem sonuçlarının araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL DR. SİYAMİ ERSEK GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RAMIL HAJİYEV
Danışman: Selçuk YAZICI
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: İnme karotis aterosklerozunun önemli bir komplikasyonudur. Karotis arter darlıklarının tedavisinde medikal tedaviye ek olarak uygulanan karotis endarterektomi ve karotis stentleme tedavi yöntemlerinin uzun dönemde sadece medikal tedaviye üstünlüğü randomize kontrollü çalışmalar ile gösterilmiştir. Biz bu çalışma ile hastenemizde uygulanan KAS ve KEA işlemlerinin erken ve geç dönem sonuçlarını araştırdık. Metod: Çalışmada Dr.Siyami Ersek EAH de 2015-2019 yillari arasinda karotis darlık tedavisi için uygulanan karotis arter stentlemesi (KAS) ve karotis arter endarterektomi (KEA) tedavisi yapılan hasta verileri retrospektif incelenmiştir. 764 hasta tespit edildi. Hasta verileri hastane digittal arşivi ve hasta dosyaları üzerinden elde edildi. Erken ve geç dönem svo, mı ve ölüm oranları karşılaşrtırılmıştır.Karotis arter darlığı olan hastalar semptomatik (son alti ayda nörolojik bulgu) ve asemptomatik şeklinde ayrılmıştır.Karotis arter görüntelenmesinde DUSG, BTA, MRA ve konvansiyonel anjiografi kulanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya alinan hastalarin yaş ortalamasi 69,6±8.6, 167-si kadin, ortanca takip süresi 130 hafta (çeyrekler arası aralık 73-200 hafta) olup bazal karakteristik özelliklere bakıldığında cerrahi grubunda dm,ht ve hiperlipidemisi olan hasta oranı daha fazla idi. Gruplar arasinda erken ve geç dönem inme açısından istatiksel anlamli fark saptanmamıştır. KAS kolunda erken dönemde 25(%5.4) hastada KEA kolunda 23(%7.6) hastada (p=0.2), geç dönemde ise KAS kolunda 76 (%16,4) KEA kolunda 62 (%20.6) hastada (p=0.1) inme izlenmiştir .Sayisal olarak KEA kolunda fazla inme izlenmiş olsada istatiksel anlamlı değildir. Erken dönemde miyokard enfarktüs oranları KAS ve KEA kolunda sırasıyla %2,8 e karşı %5 olup, p=0.19, geç dönemde %10,6 -ya karşı %14 olup, p=0,3 izlenmiştir.Intrakranıyal kanama KAS ve KEA kolarında sırasıyla %1,1-e karşı %2, p=0,5 saptanmıştır. Tüm nedenlere bağlı ölüm KAS grubunda %14, KEA grubunda %15, p=0,72, benzer oranda saptandı. Perioperatif komplikasyonlar cerrahi kolda daha fazla izlenmiştir.KEA grubunda 31(%10.3) hastada cerrahi alan hematomu ve 10 (%3.3) hastada kraniyal sinir hasari izlenmiştir.KAS grubunda 7 (%1.5) hastada ponksion taraf hematomu olup, sinir zedenmesi izlenmemiştir. Sonuç: Endovasküler tedavi ile cerrahi tedavinin sonuçlarını araştıran bu çalışmada inme, miyokard enfarktüsü, tüm nedenlere bağlı ölüm ve majör kanama açısından istatiksel fark gözlenmemiştir. Ancak sayisal olarak KAS tedavi yönteminde bu komplikasyonlar göreceli olarak daha az izlenmiştir.