Robotik mitral kapak replasmanı ve konvansiyonel mitral kapak replasmanı yapılan hastalarda uzun dönem yaşam kalite ve psikoemosyonel durum değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL MEHMET AKİF ERSOY GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: LOKMAN YALÇIN
Danışman: Yasin AY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Mitral kapak replasman (MVR) cerrahisi, son yıllarda önemli ilerlemeler kaydetmiş olup, robotik teknikler konvansiyonel yöntemlere kıyasla minimal invaziv yaklaşımlar sunmaktadır. Robotik MVR'nin anatomik ve teknik avantajları yaygın olarak çalışılmış olsa da, uzun dönem yaşam kalitesi (QoL) ve psikoemosyonel sağlık üzerindeki etkileri daha az incelenmiştir. Amaç: Bu çalışmanın amacı, robotik ve konvansiyonel mitral kapak replasman cerrahisi uygulanan hastalarda uzun dönem yaşam kalitesi ve psikoemosyonel sonuçların karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: 2019-2023 yılları arasında izole MVR uygulanan toplam 194 hasta çalışmaya dahil edildi. Propensity score matching (PSM) kullanılarak 97 robotik ve 97 konvansiyonel MVR hastası eşleştirildi. Uzun dönem sonuçlar EQ-5D-5L, Görsel Analog Skala (VAS), Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği-Anksiyete (HADS-A) ve Depresyon (HADS-D) alt ölçekleri ile Travma Sonrası Stres Bozukluğu (PTSD) skalası kullanılarak değerlendirildi. Yaş, cinsiyet, vücut yüzey alanı (BSA), pulmoner arter basıncı (PAB), sol ventrikül çapları, eşlik eden hastalıklar (ör., diyabet, pulmoner hastalık) ve operasyonel değişkenler (ör., kross klemp süresi) gibi demografik, ekokardiyografik ve klinik parametreler ile sonuç ölçütleri arasındaki ilişkiler analiz edildi. Bulgular: Robotik MVR, konvansiyonel cerrahiye kıyasla EQ-5D-5L skorları aralarında anlamlı fark bulunmadı. Sosyal aktivite ve mobilizasyon gibi günlük aktivite açısından uzun dönem sonuçlarında anlamlı bir farklılık olmadığı saptandı. Bununla birlikte VAS skorları, robotik grupta daha iyi kişisel sağlık algısını ortaya koyarken, pulmoner hastalık, PAB, diyabet ve ileri yaş gibi faktörlerin iyi yaşam algısıyla negatif korelasyolu olduğu gözlemlendi. HADS-A skorları cerrahi yöntem, BSA, NYHA sınıfı ve pulmoner hastalık tarafından anlamlı şekilde etkilenirken, robotik cerrahi grubunda anksiyete düzeyleri daha düşük bulundu. Benzer şekilde, HADS-D skorları robotik cerrahi ile daha düşük olup, pulmoner hastalık depresyon seviyelerini artıran önemli bir faktör olarak tespit edildi. PTSD skorlarında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmamakla birlikte, düşük BSA ile PTSD semptomları arasında ters bir ilişki olduğu görüldü. Sonuç: Robotik MVR, konvansiyonel yöntemlere kıyasla uzun dönem yaşam kalitesi ve psikoemosyonel iyilik hali açısından özelikle anksiyete, depresyon ve kişisel sağlık algısı yönünden üstün sonuçlar göstermiştir. Bu bulgular, minimal invaziv tekniklerin, kısa dönem cerrahi başarıların ötesinde hasta odaklı sonuçları iyileştirmedeki önemini vurgulamaktadır. Bu avantajların mekanizmalarını ve cerrahi karar alma süreçlerine etkilerini incelemek için ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Mitral kapak replasmanı, robotik cerrahi, yaşam kalitesi, psikoemosyonel sağlık, minimal invaziv cerrahi.