İdrar yolu enfeksiyonu tanısıyla yatan hastaların klinik ve laboratuvar bulgularının değerlendirilmesi, üropatojenlerin dağılımı ve antibiyotik direncinin araştırılması

---

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ABDIAZİZ YUSUF ABDI

Danışman: Ayşe ŞAHİN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Çocukluk çağında görülen bakteriyel enfeksiyonlar arasında üriner sistem enfeksiyonu önemli bir grubu oluşturmaktadır. Hastalığı erken dönemde tanıyıp tedaviye başlamak oluşabilecek skar gelişimi ve kronik böbrek hastalığını önlemede önemlidir. Çalışmamızda; idrar yolu enfeksiyonu tanısıyla kliniğimizde yatan çocuk hastaların demografik, klinik ve laboratuvar özellikleri ile birlikte idrar kültüründe üreyen mikroorganizmaların genel dağılımı ve direnç durumunun araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız; tek merkezli, retrospektif olarak tasarlanmıştır. Çalışmamıza Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Kliniği'nde idrar yolu enfeksiyonu tanısı ile yatan 1 ay-18 yaş arası hastalar dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan 207 hastanın demografik yapıları, laboratuvar bulguları, klinik semptomları, idrar kültürü sonuçları, görüntüleme ve tedavi bulguları geriye dönük olarak elektronik dosya kayıtlarından elde edilmiştir. Sonuçlar uygun istatistiksel yöntemler kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 207 hastanın 120'si (%58) kız, yaş ortalamsı 23 ± 33 ay (1- 179 ay) idi. Hastaların ilk başvuru şikayetileri arasında en sık görülen bulgu ateş, kusma. Huzursuzluk saptanmıştır. İdrar kültüründe en sık üreyen patojenler sırasıyla E. coli, 131 (%63), Enterococcus spp. ve Klebsiella pneumoniae olarak saptanmıştır. Antibiyotik direnç durumu incelendiğinde en yüksek direncin amoksisilin-klavulanik asit (% 45) ampisilin (% 44 ve sefapsporinlerede (seftriakson %33 sefuroksim-aksetil % 34) oldugu tespit edilmiştir. Duyarlılığı en yüksek olan antibiyotiklerin Meropenem (% 89) amikasin (% 86) olduğu görülmüştür. Sonuç: İdrar yolu enfeksiyonu olan hastaların tedavi planlarının düzenlenmesinde antimikrobiyal direnç özellikleri önemli bir rol oynar. Sonuçlara göre uygun antibiyotik seçimi yapılmalı ve antimikrobiyal direnç durumu dikkate alınarak tedavi planı oluşturulmalıdır. Bu yaklaşım, hastanın enfeksiyonunun etkili bir şekilde tedavi edilmesini ve antibiyotik direncinin yayılmasının önlenmesini sağlar.