Rat siyatik sinir enjeksiyon yaralanmasında erken cerrahinin klinik son durum üzerine etkisi var mıdır?
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAĞCILAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ASLI AYDIN TAŞKOPARAN
Danışman: Feyza KARAGÖZ GÜZEY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Siyatik sinir yaralanması, tüm dünyada tedavi amaçlı kullanılan intramuskuler enjeksiyon sonrası görülebilen önemli bir komplikasyondur. Sinir yaralanması sonrası hem sinir dokusunda hem de etkilenen son organda birtakım değişiklikler meydana gelmekte ve onarım süresince de bu değişiklikler gözlemlenebilmektedir. Hedefimiz, sinir enjeksiyon yaralanması üzerine erken cerrahi dekompresyonun etkilerini ve hasarlı doku ile son organdaki histopatolojik değişiklik sürecini saptamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM Bu çalışmada enjeksiyon işlemine bağlı sinir hasarında erken yapılan dekompresyon cerrahisinin olası etkilerini araştırdık. Çalışma için kullanılacak 44 adet benzer ağırlık ve yaştaki sıçanlar 6 gruba ayrıldı. Grup 1,2 ve 3 sırasıyla sham, kontrol ve çalışma grubu olarak belirlendi. Grup 4,5 ve 6 ise cerrahi uygulanan sham, kontrol ve çalışma grubu olarak tasarlandı. Hasarın oluşturulması için anestezi altındaki sıçanların siyatik sinirinin ortaya konmasını takiben, deney öncesi yapılan ön çalışma ile belirlenmiş hacimdeki madde, yine daha önce belirlenmiş enjektör ve uygulama açısı ile sinirin intrafasiküler ve ekstrafasiküler etkilenmesini sağlamak amacıyla sinir içerisine enjekte edildi ve işlem sonrası cerrahi alan sütüre edilip kapatıldı. Son 3 gruba işlem sonrası 1.saatte cerrahi dekompresyon uygulandı. Her bir gruptaki denekler bireysel olarak numaralandırıldı ve deneyin 2. ve 4. haftalarında fonksiyonel testlere tabi tutuldu. Bu yolla siyatik fonksiyonel indeks (SFI) ölçüldü. 4.haftada deney sonlandırıldı, deneklerin hasarlı sinir örnekleri ve hem hasarlı hem sağlam taraf olmak üzere her iki gastroknemius kası çıkartıldı. Yaş kas ağırlığı ölçümleri yapıldı ve örnekler patolojik inceleme için formol dolu kaplara alındı. BULGULAR Kontrol ve sham gruplarında sinir dejenerasyon yüzdeleri çalışma grubuna kıyasla daha düşük bulundu (p<0,05). Tedavinin sinir iyileşmesi üzerine doğrudan bir etkisi olmadı, fonksiyonel sonuçlarda anlamlı fark yaratmadı. Rejenerasyon ilk 2 haftalık süreçte belirgin idi, sonraki 2 hafta daha stabil seyretti. Son organ üzerindeki doku incelemesinde tedavi ile daha iyi sonuçlar görüldü. Yaş kas ağrılığı ölçümleri hasar verilen taraf çalışma gruplarında kontrol ve sham grubuna göre anlamlı düşük bulundu (p<0,05). SONUÇ Erken cerrahi müdahale, fonksiyonel sonuçlar üzerinde istatistiksel anlamlı düzeyde olumlu fark yaratmadı. İlacın toksisitesi, dekompresyon ve irrigasyondan daha baskın ve etkili bulundu. ANAHTAR KELİMELER Cerrahi dekompresyon, intramuskuler enjeksiyon, periferik sinir yaralanması, sinir rejenerasyonu, siyatik sinir hastalığı