Açık kalp cerrahisi sırasında kullanılan iki kardiyopleji yöntemi sonrası miyokardiyal koruma düzeyinin oksidatif stres ve endotel hasarı ile incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL DR. SİYAMİ ERSEK GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATİH KIZILYEL
Danışman: Bülend KETENCİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Açık kalp cerrahisi sırasında miyokard korunması hem perioperatif hasta yönetimini hem de postoperatif morbidite ve mortaliteyi direkt olarak etkilemektedir. Miyokard koruma teknikleri kalp cerrahisinde kardiyopulmoner Baypas'ın kullanıma girdiği dönemlerden günümüze kadar sürekli araştırma konusu olmuş, bu konuda birçok farklı teknik denenmiş ve günümüzde halen denenmeye devam etmektedir. Mevcut yöntemlerin birbirine üstünlük ve dezavantajlarını belirlemek amacıyla literatürde birçok çalışma mevcut olsa da hem örneklem yetersizlikleri, hem tek merkezli çalışmalar hem de diğer değişkenlerin tam olarak ortadan kaldırılamaması gibi nedenlerle halen teknikler arasındaki ayrım netleştirilememiştir. Bu yöntemlerden kan kardiyoplejisi ve Del Nido kardiyopleji solüsyonu klinik uygulamada rutin kullanılmaktadır. Hem koroner arter hastalığında hem de kalp kapak patolojilerinde bu yöntemlerin kullanımı kabul görmüş, ancak iki teknikle alâkalı anlamlı fark sağlayan yayınlar belirtilen limitasyonlar nedeniyle sınırlı kalmıştır. Bu iki yöntemin etkinliklerini ve olası dezavantajlarını belirlemek amacıyla yapılan bu çalışmada miyokard korunma düzeyi; iki tekniğin kullanıldığı hastalarda endotel hasarı ve oksidatif stres düzeyleri ölçümleriyle karşılaştırılacaktır. Çalışma sonuçlarının belirtilen tekniklerin gelecek dönemde kullanımı konusunda literatüre yön vereceği düşünülmektedir. Metot: Prospektif olarak tasarlanan çalışmamıza, merkezimizde Kasım 2022- Temmuz 2023 tarihleri arasında Elektif Koroner Arter Baypas Greftleme (KABG) operasyonu yapılan 44 ve izole aort kapak darlığı nedeniyle Aort kapak replasmanı (AVR) yapılan30 hasta olmak üzere toplam 74hasta dahil edildi. KABG ve AVR grupları kendi içinde miyokardiyal koruma yöntemine göre ikişer gruba ayrıldı. Hastaların operasyon öncesi transtorasik ekokardiyografi ile sol ventrikül kitle indeksleri aynı doktor tarafından ölçülerek verileri toplandı. Ayrıca KABG grubundaki hastalarımızın koroner anjiyografi görüntüleri incelenerek, SYNTAX skorları hesaplandı ve koroner lezyonların yaygınlık düzeyi belirlendi. Preoperatif rutin kan tetkikleri ile beraber operasyon sırasında rutin kullanılan retrograd kardiyopleji kanülü vasıtasıyla alınan koroner sinüs kan örneklemeleri toplanarak hasta grupları arasında karşılaştırmalı analizler yapıldı. Bulgular: Her iki grupta perioperatif ve postoperatif bulgularda anlamlı fark saptanmadı. Bütün hastalar kardiyopleji kullanımına göre sınıflandırıldığında del Nido grubu lehine TOS, TAS, OSİ ve TNF-Alfadeğişimleri anlamlı olarak farklı bulunmuştur (p değerleri sırasıyla:0.031, 0.047, 0.015 ve 0.007). Ayrıca KABG grubu özelinde kardiyopleji karşılaştırmasında yine del Nido grubu lehine oksidatif stres parametreleri anlamlı düzeyde farklı bulunmuştur (TOS p: 0.032, OSİ p:0.040 ve TNF-Alfa p:<0.001). AVR grubu özelinde yapılan kardiyopleji karşılaştırmasında ise oransal olarak oksidatif parametreler del Nido lehine saptansa da sonuçlar istatistiksel olarak anlamlı görülmemiştir. Sonuç: Çalışmamız sonucunda del Nido kardiyopleji solüsyonunun özellikle KABG hasta grubunda olmak üzere, açık kalp cerrahisinde oksidatif strese karşı daha koruyucu olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: kardiyopleji, miyokardiyal koruma, del Nido, oksidatif stres, endotel hasarı