Tip 2 diyabet mikroalbüminürisi olan hastalarda D vitamini ve ürik asit ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR BOZYAKA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÖZDE BUHUR SARİ
Danışman: Harun AKAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Diyabetes Mellitus sürekli tıbbi bakım gerektiren, kronik, tüm organizmayı etkileyen bir metabolizma bozukluğudur. Hastalığın akut ve komplikasyon risklerini azaltmak için hem sağlık çalışanlarının hem de hastların sık eğitim almaları gerekmektedir. Diyabetik nefropatinin erken bulgusu albüminürinin olmasıdır. D vitamini insülin duyarlı dokularda insülin direncini azaltmakta, rölatif olarak insülin direncindeki azalma sebebiyle kan şekerindeki regülasyona yardımcı olur. Diyabetli bireylerde serum ürik asit düzeyinin artmış olduğunu bildiren çok çalışma mevcuttur. Amaç: Çalışmamızda diyabetik nefropatinin evrelerinden olan mikroalbuminürisi olan hastaların vitamin d ve ürik asit düzeyleri arasındaki ilişkiyi saptamayı amaçladık. Gereç Yöntem: Çalışmamız, Ocak 2018 - Ocak 2020 tarihleri arasında T.C.S.B Sağlık Bilimleri Üniversitesi İzmir Tepecik Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Endokrinoloji Polikliniği ve Genel Dahiliye polikliniğine başvurmuş olan 100 tip 2 Diyabet mikroalbüminürili hasta olarak planlandı. Hasta grubu olarak çalışma kriterlerini sağlayan mikroalbüminürisi pozitif 52 tip 2 diyabet mellituslu hasta; kontrol grupları olarak, mikroalbüminürisi negatif 30 tip 2 diyabetes mellituslu olgu (mikroalbüminüri kontrol) ve 30 sağlıklı birey (sağlıklı kontrol) çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalışmamızda olgu ve kontrol gruplarında açlık, tokluk glukoz düzeyi, HbA1c ile mikroalbüminüri anlamlı ilişkide saptanmıştır. Ek olarak mikroalbüminürinin etyopatolojisinde rol alan dislipidemi ile mikroalbüminüri korelasyon göstermemesine rağmen olgu grubunda istatistiksel olarak anlamlı ve yüksek saptanmıştır. Nöropati olan grupta mikroalbüminüri istatistiksel olarak anlamlı ve yüksek saptanmıştır. Ürik asit ve mikroalbüminüri arasında anlamlı korelasyon olmamasına rağmen olgu ve kontrol grupları arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Olgu grubunda ürik asit daha yüksek bulunmuştur. Vitamin D ile mikroalbüminüri arasında anlamlı korelasyon ve ilişki saptanamamıştır. Ancak mikroalbüminürili grupların Vitamin D oranları daha düşük saptanmıştır. Tartışma: Çalışmamızda mikroalbüminüriyi düzeltemedeki önemli rollerden birinin glukoz regülasyonu olduğunu düşününce olgu grubunda öncelikle yaşam tarzı değişikliklerine ve diyete uyumsuzluk olabileceğini düşündük. Aynı zamanda dislipideminin de olması, yaşam tarzı değişikliği ve diyete uyumsuzluğu destekler niteklikte idi. Mikroalbüminürili kişilerin VKİ'sinin belirgin yüksek olmasının olası nedenleri olarak oncelikle yasam tarzı değişikliklerine ve diyete uyumsuzluk olduğunu düşünmekteyiz. Mikroalbuminuri penceresinden değerlendirdiğimizde, kontrollü diyabetten kontrolsüz diyabete doğru ilerledikçe ürik asit seviyesinin artması diyabetin kontrolsüzken ürik asitin arttığını saptamamıza sebep olmuştur. Çalışmamızda literatürle uyumlu şekilde diyabetik mikroalbüminürik olgularda serum ürik asit düzeyleri yüksek saptanmıştır. Çalışmamızda mikroalbüminürinin tek başına D vitamini ile değerlendirilemeyeceği için istatistiksel olarak anlamlı çıkmadığını düşünmekteyiz. Multifaktöryel olan nefropati ve albuminürinin diğer faktörleri aynı şekilde olan hasta grupları üzerinde tekrar çalışılması gerektiğini düşünmekteyiz. Sonuç: Glukoz regülasyonu iyi olmayan, diyet ve yaşam tarzı değişikliklerine uyumsuz, olasılıkla insülin direnci olan, ürik asit düzeyi artmış, dislipidemiye yatkınlığı olan vücud kitle indeksi belirgin artmış kişilerde mikroalbüminürinin daha fazla olabileceği kanaatindeyiz. Vitamin D için ise multifaktöryel nefropati üzerindeki etkisinin daha geniş gruplarda araştırılması gerektiğini düşünmekteyiz. Diyabetik mikroalbüminürik olguların yönetiminde titiz kan şekeri, kan basıncı, vücud kitle indeksi ve hiperlipidemi kontrolü yanı sıra, optimal ürik asit ve vitamin D düzeylerinin sağlanabilmesinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diabetes Mellitus, mikroalbüminüri, Vitamin D, albüminüri