Revizyon total diz protezi uygulamalarında'addüktör tüberkül–oranlar yöntemi' ile'anatomik belirteç–mesafeler yöntemi'tekniklerinin klinik ve radyolojik olarakkarşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUSTAFA ÇINAR AKCA
Danışman: Alpaslan ÖZTÜRK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Başarılı bir rTDP uygulamasında eklem çizgisinin (EÇ) yeniden oluşturulması gereklidir. Çalışmamızda, EÇ'nin oluşturulmasında 'Addüktör Tüberkül (AT)-Oranlar Yöntemi' ile geleneksel 'Anatomik Belirteç-Mesafeler Yöntemi' karşılaştırıldı ve EÇ'nin yeniden oluşturulmasının klinik ve fonksiyonel sonuçlara etkisi değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2015-2018 yılları arasında aynı cerrah tarafından 'AT-Oranlar yöntemi' kullanılarak yapılan 16 ve kliniğimizin diğer cerrahları tarafından 'Anatomik Belirteç-Mesafeler Yöntemi' kullanılarak yapılan 16 rTDP olmak üzere toplam 31 hastanın 32 dizinin prospektif olarak toplanan verileri retrospektif olarak incelendi. Son kontrollerde fizik muayene ile birlikte KSS diz ve fonksiyon puanları ve WOMAC puanı hesaplandı. Ön arka ve yan diz radyografileri ile EÇ değerlendirildi. EÇ ile klinik ve fonksiyonel sonuçların ilişkisi araştırıldı. Bulgular: 'AT-Oranlar yöntemi' kullanılan grupta EÇ'nin daha başarılı şekilde oluşturulduğu hem femoral hem de tibial tarafan yapılan ölçümler ile gösterildi. Ameliyat sonrası (AS) Grup 1'de fleksiyon arkı daha genişti (p=0,046). KSS diz ve fonksiyon puanları Grup 1'de daha yüksekti (sırasıyla p=0.031, p=0.036). EÇ, AT-EÇ ve tüberositas tibia-EÇ oranlarına göre Grup 1'de göre başarılı bir şekilde oluşturuldu (p 4 mm olan 7 hastanın (Grup 2) AS son kontrolde fleksiyon arkları, EHA, KSS Diz ve Fonksiyon puanları ve AS-AÖ ort. KSS Diz ve Fonksiyon farkları, EÇ yükselmesi ≤4 mm olan hastalara göre istatistiksel olarak anlamlı düşüktü (p=0,010 p=0,014 p=0,004, p=0,003, p=0,002 p=0,013). AS, EÇ >4 mm olan dizlerde ort. WOMAC viii puanı, ≤4 mm olanlara göre yüksek ve EÇ'de 4 mm olan hastaların 'fiziksel fonksiyon' ve 'sosyal fonksiyon' ≤4 mm olan dizlerden daha kötü idi (p=0,008 p=0,023). EÇ'de >4 mm yükselme olan dizlerde AS dönemde 'Fiziksel Fonksiyon' ve 'Sosyal Fonksiyon'da iyileşme ile 'Ağrı'larında azalma daha az idi (p=0,022, p=0,032, p=0,049). Sonuç: Bu çalışmada, EÇ'nin yeniden oluşturulmasında 'AT-Oranlar yöntemi'nin geleneksel mesafeler yöntemine göre daha üstün olduğu gösterildi. Radyolojik ve klinik fonksiyonel değerlendirmelerle EÇ iyi ayarlandığında fonksiyonel sonuçların ve hasta memnuniyetinin o denli iyi olacağı görüldü. Ayrıca yine 'Oranlar Yöntemi' ile belirlenen ve 'posterior kondiler ofset' olarak da bilinen PEÇ'nin oluşturulmasının fleksiyon arkı üzerinde pozitif etkisi olduğu gösterildi. Anahtar Kelimeler: Total Diz Protezi; Revizyon; Eklem Çizgisi; Addüktör Tüberkül; Femoral Genişlik; Oran; Tibial Tüberkül; Medial Epikondil; Lateral Epikondil; Transepikondiler Aks.