Post-kardiyak arrest bakımında hedeflenmiş sıcaklık yönetiminin etkinliğinin araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATMA CEYLAN ÇEÇE
Danışman: Yahya Kemal GÜNAYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Kardiyak arrest beklenmedik ölümlerin en sık nedenidir. Kardiyak arrest sonrası spontan dolaşımın dönüşü sağlandığında mortaliteyi azaltmak ve nörolojik iyilik halini artırmak hedeflenmektedir. Çalışmamızda birçok kılavuz tarafından önerilen ileri kardiyak yaşam desteğinde önemli bir yeri olan hedeflenmiş sıcaklık yönetiminin etkinliğinin tartışılması amaçlanmıştır. Gereç-yöntem: Çalışmamız retrospektif olarak dosya taraması yöntemi ile yapılmıştır. Çalışmamız için 2016-2022 yılları arasında SBÜ Ankara Eğitim ve Araştırması Hastanesi Acil Tıp Kliniği Kritik Yoğun Bakım Ünitesi'nde yatan 'ICD kod I46.0 Kardiyak Arrest, Başarılı Resüsitasyon' tanı kodlu 315 hasta incelenmiştir. Yoğun bakım ünitesine kabulünden sonra arrest olan hastalar, dosyalarında eksik veri olanlar, gebe ve 18 yaş altı hastalar, travma ve intoksikasyon ile ilişkili arrestler, 2020 yılı öncesi 2015 TTM (hedeflenmiş sıcaklık yönetimi) kılavuzuna göre TTM önerilmeyen hastalar, hastane öncesinde ne kadar süre arrest şekilde beklediği belli olmayan hastalar ve hastane öncesi 30 dakika üzeri CPR yapılan hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Hastaların demografik verileri, EKG bulguları ,laboratuvar sonuçları ,koroner anjiografi gibi invaziv işlemler, TTM uygulamaları ,yoğun bakım prognoz skorlamaları, nörolojik iyilik hali skorlamaları ve mortalite durumları incelenmiştir. Çalışmamızın istatiksel değerlendirmesinde IBM SPSS for Windows 20.0 (SPSS Inc. Chicago, IL) programı kullanılmış olup; istatistiksel anlamlılık sınırı olarak p<0.05 kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza toplam 228 hasta dahil edilmiştir. Hastaların 66'sına TTM uygulanmıştır. Çalışmamızda 176 hastada exitus sonlanım izlenmiş olup; 52 hastada 6 aylık sağkalım izlenmiştir. 52 hastanın %28.8 (n=15) TTM uygulanmış olup, %71.2(n=37) TTM uygulanmamıştır. TTM uygulanan ve uygulanmayan hasta grupları arasında 6 aylık mortalite açısından istatiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır(p=0.985). Hastaların prognozu nörolojik iyilik hali açısından kıyaslandığında TTM uygulanan ve uygulanmayan hasta grubunda CPC ve mRankin skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir(p1=0.355,p2=0.646 ) Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre post kardiyak hastalarda TTM mortalite ve prognozu olumlu ya da olumsuz etkilememiştir. Literatürde bizim sonuçlarımızı destekleyen çalışmalar olmakla beraber; TTM'in çok olumlu etkilerini destekleyen çalışmalarda vardır. Konu ile ilgili kapsamlı çalışmaların devam etmesi gerektiğini düşünmekteyiz.