Periton diyalizi hastalarında enfektif komplikasyonların sıklığı ve sürviye etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EFE KAAN ÜLKER
Danışman: Elbis AHBAP
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Periton diyalizi son dönem böbrek yetmezliği tedavisinde kullanılan renal replasman tedavilerinden biridir. Periton diyalizi tedavisinde izlenen enfektif komplikasyonlar;mortalite morbidite ve teknik sağkalımın en önemli belirleyicisidir. Periton diyalizinin dünyada yaygınlaşmaya başladığı 80'li yıllardan günümüze kadar periton diyalizi tedavisinde ve tekniklerindeki gelişmeler sayesinde sıklıkları azalmış olsada halen günümüzde problem olmaya devam etmektedir. Bu çalışmada da periton diyalizi hastalarında görülen enfektif komplikasyonların sıklığını saptanıp mortalite ve morbidite üzerindeki etkilerinin gösterilerek literatüre katkı sağlanması amaçlanmıştır. Gereç Ve Yöntem:Bu çalışmada Şişli Hamidiye Etfal Egitim Ve Araştırma Hastanesi Nefroloji Bilim Dalı Periton Diyalizi Ünitesinde 2002-2021 yılları arasında takip edilen 275 periton diyalizinin verileri retrospektif olarak incelendi. 18-80 yaş aralığının dışında olan;malignitesi olan;3 aydan kısa süreli periton diyalizi alan ve yeterli tez verisi toplanamayan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastalar en az bir kez peritonit ve/veya çıkış yeri/tünel enfeksiyonu varlığına göre iki gruba ayrıldı. Hastalara ait demografik, laboratuvar ve klinik verileriyle son takip verileri kaydedildi. Her iki gruptan ölen veya tedaviden ayrılan hastaların verileri incelendi. Enfektif komplikasyon gelişen grupta atak sayıları, ataklarda üreyen organizmalar kaydedildi. Elde edilen veriler SPSS (Statistical Package For Social Siences ) vs 22.0 adlı bilgisayar programı kullanılarak karşılaştırıldı. Bulgular:Çalışmamıza ortanca yaşı 47 olan 140'ı (%53) kadın toplam 260 hasta dahil edildi.En sık SDBY nedenileri sıklık sırasına göre; hipertansiyon (%24.2), DM (%20.3) ve kronik glomerülonefrit (%11.9)'idi. Enfektif komplikasyon izlenen 201 hastada toplamda 466 peritonit atağı ve 209 çıkış yeri/tünel enfeksiyonu atağı saptandı. Peritonit sıklığı 0.39 atak/hasta yılı olarak,katater çıkış yeri/tünel enfeksiyonu sıklığı 0.16 atak/hasta yılı olarak bulundu.Her iki grup arasında yaş, cinsiyet, DM varlığı, PD modalitesi, PD öncesi HD alan hasta sayısı ve katater takılma yöntemi açısından anlamlı fark saptanmadı. Bakılan klinik ve laboratuvar parametreleri arasında anlamlı fark yoktu. Peritonit/sepsis enfektif komplikasyon grubunda en sık ölüm ve HD'e geçiş nedeni olarak tespit edilirken gram negatif peritonitlerde mortalite oranı ve katater kaybı oranı gram pozitif peritonitlere kıyasla anlamlı olarak yüksek bulundu. Kaplan-Meier analizinde enfektif komplikasyon yaşayan hastalar ile enfektif komplikasyon yaşamayan hastalar arasında sağkalım açısından anlamlı fark saptanmadı. Sonuç:Enfektif komplikasyonlar hastalarımızda kabul edilebilir oranlarda izlenmekle birlikte katater kaybı ve zorunlu HD'e geçişin en sık nedeni olarak en önemli morbidite kaynağıdır. Peritonit, enfektif komplikasyon görülen hastalarda en sık mortalite ve HD'e geçiş nedeni olarak bulunurken; gram negatif peritonitlerin mortalite ve morbiditesi gram pozitif peritonitlere göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Enfektif komplikasyon yaşamanın hasta sağkalımını azaltmadığı tespit edildi. Anahtar kelimeler: Periton diyalizi, kronik böbrek hastalığı, peritonit