Hasarlanmış rotator manşet ve osteotendinöz bileşkeye subakromial kortikosteroid enjeksiyonu etkilerinin histolojik ve biyomekanik değerlendirilmesi: Deneysel hayvan modeli çalışması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HİKMET ŞAHİN
Danışman: Yavuz AKALIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Omuz ağrısı olan hastalarda subakromial kortikosteroid enjeksiyonu tanı ve tedavi seçeneklerinden biridir. Çalışmamızın amacı rotator manşet yırtığı oluşturulan ve onarılan sıçanlarda farklı dozlarda kullanılan kortikosteroid enjeksiyonlarının, onarılan rotator manşet bölgesi ve osteotendinöz bileşke üzerine olumlu ve olumsuz etkilerini araştırmaktadır. Gereç ve Yöntem: Güç analizi göz önünde bulundurularak toplam denek sayısı 48 olarak belirlendi. Denekler kontrol, tek doz steroid uygulanan ve dört doz steroid uygulanan olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Gruplar biyomekanik ve histolojik çalışma için 2 alt gruba daha ayrıldı. Deneklerin supraspinatus tendonları yapışma yerinden lansetle tam kat kesilip tekrar onarıldı. Kontrol grubu için salin, tek doz grubu için tek sefer 0.6 ml/kg dozunda metilprednizolon, çok doz grubu içinse 4 hafta boyunca haftada 1 kez 0.6 ml/kg dozunda metilprednizolon enjeksiyonu subakromial alana uygulandı. Hareketleri serbest bırakılan denekler 4 hafta sonra sakrifiye edilerek; supraspinatus tendonu, skapula ve humerus tamamıyla çıkarıldı. Biyomekanik ve histolojik değerlendirme yapıldı. Biyomekanik test için skapula ve humerustan sabitlenen materyal mukavemet cihazında (instron) supraspinatus tendonu onarılan bölgeden kopana kadar 100 mm/dk sabit hızla çekildi. Veriler elektronik ortamda kaydedildi. Mikroskop görüntüleri 2 gözlemci tarafından hücre şekli ve apoptotik hücre miktarı açısından değerlendirilip 1 ile 4 arasında puanlandı (1 = daha fazla hücre sayısı ve yuvarlak şekil, 4 = daha az hücre ve iğsi şekil). Daha yüksek puan iyileşmenin daha iyi olduğunu gösteriyordu. Gözlemcilerin puanlamalarının ortalaması alındı. Bulgular: Histolojik değerlendirmede hücre şekli açısından gruplar arasında farklılık anlamlı bulunmadı (p=0.129). Apoptotik hücre miktarında ise gruplar arasında fark anlamlı bulundu (p=0.028). Apoptotik hücre miktarına bakıldığında; kontrol ve tek doz grubu arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı çıktı (p=0.015), kontrol ve çok doz grubu için fark istatistiksel olarak anlamlı çıktı (p=0.028), tek doz ve çok doz grubu için fark istatistiksel olarak anlamlı çıkmadı (p=1). Biyomekanik değerlendirmede maksimum gerilme açısından gruplar arasındaki farklılık anlamlı bulunmadı (p=0.305). Biyomekanik değerlendirmede kopma yükü açısından da gruplar arasındaki farklılık anlamlı bulunmadı (p=0.305). Biyomekanik paramatreler değerlendirilirken son olarak üç grup arasında enerji emilimi farklılıkları değerlendirildi ve gruplar arasındaki fark anlamlı bulundu (p=0.001). Tendonun kopması için gerekli enerji emilimi miktarına bakıldığında; kontrol ve tek doz grubu için fark istatistiksel olarak anlamlı çıktı (p=0.021), kontrol ve çok doz grubu için fark istatistiksel olarak anlamlı çıktı (p<0.001), tek doz ve çok doz grubu için fark istatistiksel olarak anlamlı çıktı (p=0,038). Sonuç: Kortikosteroid uygulamasının histolojik incelemede osteotendinöz bileşkede iyileşmeyi olumsuz etkilediği, fakat farklı doz steroid uygulamalarında bu durumun değişmediği gösterildi. Biyomekanik incelemedeyse kortikosteroid uygulamasının tendon dayanıklılığını azalttığı ve bu olumsuz etkinin artan dozla birlikte arttığı gösterildi. Bu nedenlerle rotator manşet kısmi yırtıklarının konservatif tedavi sürecinde ve tam kat yırtıklarda cerrahi sonrası steroid enjeksiyonu yapılmasını önermiyoruz. Anahtar Kelimeler: Omuz ağrısı, Subakromial sıkışma, Rotator manşet yırtığı, Osteotendinöz bileşke, Steroid enjeksiyonu, Tüberkulum majus